Verdiği kararda aksamadan durabilen kusursuz bir insan var mıdır ki?

İnsan, istediği an özgür olur.

İnsanı diğer canlılardan ayıran en önemli özellik kendini durdurmasıdır.

İnsan tabii ki istediğini yapabilir ama istediğini isteyemez.

Fakat benim içimde öyle bir şeytan var ki… bana her zaman istediğimden büsbütün başka şeyler yaptırıyor. Onun elinden kurtulmaya çalışmak boş… Yalnız ben değil, hepimiz onun elinde bir oyuncağız… Senin dünyaya hakimiyet planların bile eminim onun mahsulü…

İnsan ancak, eylemlerinin düşünsel nedenlerini, şuurluluk içinde oluşturabildiği ölçüde özgürdür.

Özgür insan, başka türlü karar verme imkânı olan insandır.

Düşünceler ve duygular, istemli veya istemsiz bir şekilde meydana gelir ve onları sözcükler aracılığıyla ifade ederiz.

Ahlaksız bir insan olmaktan yalnızca kendi irademi ve aklımı kullanarak kurtulacağımı anladım.

Duygular düşüncelere karşıt olunca onları yenerler.

Gelecek günler için gökten ayet inmedi bize. Onu biz kendimiz vaad ettik kendimize.

Mesut olduğum zamanlar insanları anlıyorum sanmıştım. Onları ancak felaket içinde tanımam mukaddermiş.

İnsanın olgunlaşması için mutlaka acılarla yoğrulması gerekir. Çünkü o hem taş, hem de heykeltraştır.

İnsanın bir dili öğrenmiş olduğu üç şeyden anlaşılır. Birincisi, o dilde rüya görüyorsa. İkincisi o dilde sevişiyorsa. Üçüncüsü de, o dilde kavga edebiliyorsa.

Kolum yukarı kalkar olgusunu kolumu yukarı kaldırırım olgusundan çıkarırsak geriye ne kalır? İnsan kalır.

Yetkin insanda düşüncenin gücü, iradenin gücü ve kalbin gücü olmalıdır.

Bütün dinlerin müminleri insanlara dili bahşedenin Tanrı ya da elçisi olduğunu iddia ederler ama elbette durum böyle değildir.

İnsan ekonomik güçlerin efendisidir.

Cesur insan korkusu olmayan insan değil korkuya rağmen ilerleyebilen insandır.

İnsanoğlu zaaflarının bile efendisi olmalıdır.