Adalet olmadığını görebilecek kadar yaşlıyım.

Her şeyin iyi olması için bütün insanların iyi olması gerekir: O da yarın öbür gün olacak işlerden değil.

Gerçeğin yalan, yalanın da gerçek gibi göründüğü bir dönemeçteyiz şimdi.

Yalanların uzun bacakları vardır: Kendi zamanlarının önünde giderler.

19-20 yaşında çocukların siyaset için hayatlarını heba etmelerini saçmalık olarak görüyorum. Onlar için üzülüyorum ama hiçbiri benim kahramanım değil. Romantik, maceracı, hayalperest küçük çocuklar...

İstediğimizi bulabilmek için, başka yaratılışta olmamız icap ederdi. Bu dünya yalnız, edepsizlerin, rezillerin, alt seviyeli insanların dünyasıymış meğer.

Gerçekçilik yazarın kalbini kırabilir.

Otuz yaşıma gelene kadar öyle olmayan yaratıklara eşitmişim gibi davranmaktan bıkıp usandım. Bir kedi genç olduğu sürece kâğıt toplarla oynar, çünkü onların canlı ve kendine benzer bir şey olarak görür. İnsan denen iki ayaklı hayvanlar da benim için aynı şeyi ifade ediyor.

Nasıl ki bir ülkenin barışı ve refahı için gerektiğinde silahlanması ahlakla çelişmiyorsa, aynı şekilde, insanların gerektiğinde yalana başvurmaları ahlakla çelişmemektedir.

Aradığımız dünyalar asla gördüklerimiz olmamıştır.

Yalan her yerde ve birçok insan, yalansız bir hayatın neye benzeyeceğini bile akıllarından geçiremiyorlar.

Burda yalan para eden biricik iştir, Burda her şey bir yapmacık, bir gösteriştir.

İyi bir insan sarrafıyım bu yüzden insanlardan nefret ediyorum.

Hayatın adil olmadığı gerçeğini kabullenin.

Uyduruyorlar, sonra da uydurduklarına inanıyorlar.

Hakikatte şehir bir yer veya insanlar topluluğundan ibaret değildir. Şehir olmanın gerekleri vardır. Bunlar halkının kanun kabul eder olması gerekir. İlahi bir idarecisinin bulunması, halkının da övülüp beğenilecek bir takım huyları ve adetlerini görülmesi, coğrafyasının halkın ihtiyaçlarını sağlayacağı zaruri şeylerin temininine imkan verecek elverişli tabiatı olmalıdır.

Diğer dünyalar hakkında güvenilmez bütüncül vizyonlar sunan ve bizi oraya götürmeye çalışan ütopyacılara şüpheyle yaklaşmalıyız. Bazı ideallere ihtiyacımız var, ama aynı zamanda kendimizi hayalperestlerin yanlış hesaplamalarından ve talihsizliklerinden korumalıyız.

Ölünün çok olduğu yerde yalan da çok olur.

Ahlak; uzun, korkusuz bir sahtekarlıktır.

Bana yalan söylemiş olman değil, benim sana artık inanmamam, sarstı beni.