Dünyanın ihtiyacı olan şey günahtan kurtuluş değil, açlıktan ve baskıdan kurtuluştur; umutlarını Cennete bağlamasına gerek yok, bu dünyadan umut edeceği her şeye sahip.

Bütün büyük şeyler basittir ve hatta çoğu tek bir kelime ile ifade edilebilir; Özgürlük, adalet, onur, görev, acıma ve umut.

Düşündüğünü söylemekten korkmaya başladı mı kişi; Düşünmekten de korkmaya başlar!

... Elbet bir gün hak kuvvete üstün gelecek ve necîb milletimiz hakikatleri öğrenecektir...

Şimdiden cesedim! kaçırıp saklamanızı, kapıyı avukatlarıma engellemenizi görür gibiyim…
Hayır, u göremezsiniz.

Eskiden yarı şaka bir sosyalizm tarifimiz vardı bizim. "Sosyalizm, incir vakti incir yemektir" derdik, ama "incir vakti herkesin incir yemesi" derdik. Eskiden bu inciri çok önemserdim, vaktinin anlamını kavramazdım. Artık dünya bize bir şeyi vaktinde yemenin kıymetini de öğretti, herkesin yemesinin zorunluluğunu da. Bildiklerimizin, yanıldıklarımızdan daha fazla olduğu bir ülkeyi düşlüyorum. Bu hepimiz için, belki bütün bu çekilen sıkıntılara değecek bir yolun başlangıcı olacaktır. Başlangıcı bile kâfidir.

Doğaya dayanmayan her siyasi baskı yanlıştır.

Tek suçunuz hür insanlar gibi konuşmak, kitaplar suç ortağınız!

Suçsuzlar kovalandı, Hayvanlar gibi. Karanlıkta iyi gören gözleri aradılar, Oymak için.

Tüm çiçekleri kopartabilirler ama yine de baharın gelmesini asla engelleyemezler.

... Elbet bir gün hak kuvvete üstün gelecek ve necîb milletimiz hakikatleri öğrenecektir...

Bir hayalim var: Gün gelecek, adaletsizliğin ve eziyetin sıcağıyla bunalıp çölleşmiş olan Missisippi Eyaleti bile, bir özgürlük ve adalet vahasına dönüşecek.

Bazen başkaları umutlarını ve hayallerini, geleceğini ve kendisinden hiçbir şey yapmamak için birini ezmeye çalışır.

Hiçbir baskı, yasal otoritenin sapkınlığının ve aşırılığının neden olduğu kadar ağır ve kalıcı değildir.

Özgür düşüncelerim nedeniyle sansüre uğrayabilirim.

Bir azınlık tarafından ezilmek kötüdür, ancak çoğunluk tarafından ezilmek daha kötüdür.

Tamam, bugüne kadar dualarımın karşılığını bu dünyada görmüş değildim ama bunlar muhakkak ki cennette yani adaletin kanun olduğu yerde gözden kaçmayacaktı.

Düşüncelere işkence edilen bir çağda yaşıyoruz.

Baskıya başkaldırmayan kişi kendine karşı adaletsizdir.

Her insanı seven birileri bulunur çünkü, budur dünyada kalan son adalet kırıntısı...