Sıradan değil, en sağlam halka olmak.

Bir dava, uğrunda ölünecek kadar değerli değil ise, uğrunda yaşanacak kadar da değerli değildir!

Cesedim bir dağ gibi ağır… yüz bin ve yüz bin.. ve yüzbinlerce kadın kolu bu kocaman dağı kaldırıp omuzlarına alırken sizin yerinizi sarsacak müthiş bir kahkaha atacaklar.

Ölüme karşı şarkı söyle. Şehrin vahşiliğine hakim ol.

Ben istediğim yaşadım, istediğim gibi ölüyorum. Benim durumumun böyle olacağını biliyordunuz. Geç bile oldu. Daha önce olabilirdi. Üzülmeyin, ağlamayın. Ben çok iyiyim. Hepinizi kucaklıyorum herkese selam.

Hep ölüleri sever diktatörlükler; hem öbür, hem de bu dünyadakileri. Ölüler ses çıkartamaz çünkü, itiraz edemezler. Talep edemez ölüler, direnemezler.

Benim cephem sahne. Ben tiyatronun bir neferiyim. Asker hastalıktan ölmez; kurşunla ölür. Ben de cephede yani sahnede alkışlarla ve alkışların arasında ölmek istiyorum.

Müslümanca yaşamanın olmadığı bir yerde, Müslümanca ölmenin elbette bir yolu vardır.

Bizim buradan ölümüz çıkar.

Bizim buradan ölümüz çıkar, ölümüz.

Deli onlar, tamam ben konuşmuyorum artık, benim ancak, benim ölüm çıkar buradan, ancak ölüm çıkar, çocuğunda ölüsü çıkar, onların da ölüsü çıkar.

Ölümü hayata tercih eden bir milletin önünde hiçbir şey duramayacaktır.

Çatılmış darağaçları / Gelip durmuş kapımıza ölüm / Ses ver sesimize bir ufacık ses / Susarsan / Ya ölürsün ya ölümle birsin

Barut acısı ölüm bu Sığar mı tabutlara Sesimiz bıçak gibi Saplanır bulutlara.

Ölüme teslim olacağım, ama hayata asla.

Dizlerimin üzerinde yaşamaktansa, ayaklarımın üzerinde ölmeyi tercih ederim.

Çünkü şimdiye kadar kırılamadı bu en sağlam halka.

Nefes alıp verdiğimiz sürece, nefesimizle tutunabilmeliyiz bu halkaya.

En sağlam halka ben olmalıyım! Herkes, hepimiz yapabiliriz bunu.

Dizlerimin üzerinde yaşamaktansa, ayaklarımın üzerinde ölmeyi tercih ederim.