Sevmek insanın en büyük acısıdır.

Sevmenin öncesi acımaktır, çünkü ilişki önce duyulması kolay duygularla başlar.

Aşk da tedavisi olmayan bir hastalıktır. Aşk, karşılıklı bir işkencedir.

Sevgi yalnızca istemde bulunulduğu zaman acıyı getirir.

Dünyada biricik acı, sevildiğini sanmamaktır.

Aşkın efendiliği iyi değildir, çünkü ona inanan kişi ne denli çok inanç beslerse o denli ağır ve acılı anlar yaşamak zorunda kalır.

Sonunda ancak sevdiklerimiz hayatımızı cehenneme çevirebilir.

Nikah, sevginin tükeneceği korkusudur.Bu nedenle, sevgiyi tüketmedir.

Benim müziğim o kadar ağlıyor ki, sözlerimde gülemiyorum.

Sevgiyi de acılarımızı da ayrı ayrı yaşıyoruz. Bundan hırçınlığımız bence.

Eğer isterse bir insan size sesiyle de sarılabilir...

Size değil duygularınıza dokunan adamları sevin.

Hangi acıyla yaprak dökersek dökelim, insan kendini seveceği bir dünya buluyor.

Farkında mısınız bilmem, kimse kendi acısını bile duymuyor artık.

Diyorlar ki Dost acı söyler? Acıyı söyleyene Dost denilmez ki! Seni sevmeyen acı söyler Dostun, sana söyleyeceği acı dahi olsa, senin canını acıtmayacak şekilde tatlı dille söyler.

Sığ suları en hafif rüzgârlar bile coşturabiliyor. Derin denizleri ise ancak derin sevdalar..

Çok iyi çığlık atan şarkıcılar var. Beni dinleyicilerin gözünde bir adım ileri koyan bir şey varsa o benim o çığlığı gerçekten duygusunu vererek atabilmemden kaynaklanıyordur. Teknik olarak çığlık atabilmek farklı, söylediğin kelimeyi gerçekten yüreğinle söylemekle farklı. Bazen bir fısıltı da çok şey anlatabilir, yüreğinizde fışkıran bir çığlık da... Kendi acımı ve sevincimi haykırdığım için belki insanların içine biraz daha işliyorum.

Seni benim kadar kimse sevmedi, sevmez. Yalnız kalmanın alemi yok. İçip içip abartmayalım.

Ben ölseydim, o belki ağlardı. Ama o ağlasaydı, ben ölürdüm.

Mü'min olanların çoktur cefâsı, Ahirette olur zevk-u sefâsı, On sekiz bin âlemin Mustafâ'sı, Adı güzel, kendi güzel Muhammed