Savaşın çeşitli cilveleri arasında en şaşılacak olanı şudur: Başarıyı herkes kendinden bildiği halde, yenilmenin suçu yalnız komutanın sırtına yükletilir.

Başarıyı herkes kendinden biIdiği haIde, yenilmenin suçu yaInız komutanın sırtına yükIetiIir.

Bir savaşta komutan ne kadar düşmanını yenme duygu ve düşüncesiyle hareket ederse, her şeyi ilk muharebede kazanma umut ve çabasıyla varını yoğunu bu muharebede terazinin gözüne koyar.

Ben ölmeyi göze almıştım, Talat öldürmeyi göze alamadı. Bir kumandan muharebeyi evvela kafasında kaybeder. Talat kafasında kaybetti. İhtilalci müzakere etmez, müzakereyi kabul ettiği anda kaybetmiş demektir.

Ey Dağıstan Ve Çeçenistan milletleri! Dinleyiniz beni... Ben sizleri para ve menfaat için bu savaşlara sürüklemedim. Bu Allah'ın emridir. Toprağımızı hürriyetimize kavuşturmak ülkümüzdür. Bu emre itaat ediniz. Hiçbirimiz kamasını kınına sokmasın. Parolamız ölünceye kadar savaş olmalıdır.

Duayla savaş kazanılsaydı, komutanları papazlardan seçerdik.

Kendine güvenen herkes dünyayı yönetebilir.

On Alman askerini öldürmektense bir yaşlı Yahudi kadınının hayatını kurtarmayı tercih ederim.

Savaşın kaçınılmaz bir şey olduğunu söylüyorsunuz. Öyleyse savaşı tavsiye edenlerin hepsini cephenin en öndeki hatlarına sürün. Onlar en önde savaşsınlar.

Kesin başarıda övünülecek bir onur yoktur ancak kesin bir yenilgiden; çok fazlası zorla elde edilebilir.

Bazı yenilgilerin nedeni, insanların işi yarıda bıraktıklarında, başarıya ne kadar yakın olduklarını bilememeleridir.

Kim soktu? Türkiye'yi Gümrük Birliğine kim soktu? Peki Avrupa Birliğine kim sokacak? Ben sokacağım...

Birisi barışı başlatmalı, tıpkı savaşı başlattığı gibi.

Şeyh uçmaz. Onu müritleri uçurur. Başarıyı yakalamak, sürdürmek, ileri götürmek isteyenler uçmamaya özen göstermeli. Başarıyı yakalayanların çevresinde onları uçuracak şartlar oluşur. Gerçeği fark etmeyip şartların rüzgârına kapılıp uçtuklarını sananlar, bir süre sonra fena halde çakılır. Şeyhler etrafındakilerin pohpohlarına o kadar inanır ki bir gün gerçekten uçtuğunu sanır.

Düz yolda yürümek herkesin yapabileceği bir iştir. Önemli olan engebeli yolu düzleyip orada yürümektir.

Risk almazsan, yenilgiye uğramazsın. Ama hiç risk almazsan, zafer kazanamazsın.

Bir zorba, ne zaman düşman ülkeyi işgalle veya anlaşmayla sustursa ve artık düşmandan korkacak bir şey kalmasa, tekrar bir başka savaşı başlatmalıdır ki insanlar bir lidere ihtiyaç duysun.

Zaferlerin babaları çoktur, mağlubiyetlerin ise hemen hiç yoktur.

Hangi savaş meydanı, hangi yenilgi, hangi zafer? Hangi kent, hangi ülke, hangi çağ? Bu kaçıncı ölümün senin?

Yalanla iletişim kurmak ve yalanı yutturmak bir başarı değildir. Sadece yenilginin ertelenmesidir.