Tanrım bir daha böyle bir zafer verme!

Savaş, cehennem felaketidir.

Felâketin en büyüğü savaştır.

Bizim en son savaşımız iki yüz yıldır sürüyor: Bizim bu 'iki yüz yıl' savaşımız, şair, müzisyen, yenilikçi Sultan Üçüncü Selim ile başlıyor, ilk büyük kaybımızdır. Ancak durmuyor. Savaşımız sürüyor.

Tüm binaları yıkmışlar. Sadece kendileri için kışla yapmışlar, diğer tüm altyapıyı yıkmışlar. Bunun hesabını verecekler. Uluslararası mahkemelerde hesap verecekler. Uluslararası uzmanlar gelecek, 30 yıl boyunca bize verilen tüm zarar hesaplanacak. Bugünlerde Kelbecer'i yıkan, ormanları kesen, binaları, okulları yakan düşman onun da hesabını verecek. Onlar Azerbaycan halkının bir daha buraya dönmeyeceğini düşünüyordu. O amaçla yıkmışlar. Fakat yanıldılar. Biz geri döndük. Tüm buraları yeniden kuracağız.

Akıllılar dövüşmeden kazanırlar, cahiller kazanmak için dövüşürler.

Barışın hiçbir maliyeti yoktur. Buna ek olarak tüm masrafıyla herhangi bir zaferden son derece daha avantajlıdır.

Yakın geçmiş her zaman felaketlerden artakalmış bir yıkıntı olarak görünür bize.

Hep yıkım üstüne yıkım, acı üstüne acı! Ne vakit geçse anlı şanlı bir ordu, çöküverir ağır gölgesi bir bulutun...

Bir savaşta her iki ordudan daha fazla zararı savaş meydanı görür.

Mısır’ı aldık, lâkin Sinan Paşa’yı kaybettik!..

Kültürler arasındaki savaşlarda, kaybeden kültürdür.

Onlara vurun, kötülüğü vurun ki kötülük mağlup olsun.

Allah yolunda savaşanlar galip gelecektir!

Allah yolunda savaşanlar galip gelecektir!

Var olmak baştan sona bir savaştır. Hayat ise devam eden bir zafer.

Savaş, her ne sebeple olursa olsun, akıl ve adalet duygusunu kafasında söner.

Hangi savaş meydanı, hangi yenilgi, hangi zafer? Hangi kent, hangi ülke, hangi çağ? Bu kaçıncı ölümün senin?

Sınıra dayamış galip bir ordu güzel sözlerle durdurulamaz.

Düşmüşse düşmüştür.