Efkar-ı umumiye; Umumun fikirleri olarak da isimlendirebileceğimiz bu şey, toplum hayatının devamı uğruna kimin nelere tahammül edeceği bilgisidir.

Dünyada en çirkin kokan şey saklanan düşüncedir. Mezara götürülen bilginin kimseye faydası yoktur.

Mezara giden fikrin kimseye faydası yok!

Bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olunmaz. Evrensel kültürün sanat ve düşün rüzgârları ile Türkiye er geç çağdaş uygarlığa demir atacak.

Bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olunmaz.

Ben gücümü silahlardan almam. Ben gücümü kitaplardan ve düşünmekten alırım.

Asıl zeki olanlardır soru soranlar.

Hayat bilgisi kitaba sığmaz, başkalarına yedirin.

Özgürlük, bilginin paylaşılması/genişlemesi başarının, kişiselliğin ötesinde şeyler. Kişisel başarı yanlış değil ama etkisi sınırlanmış, eğer gerektiği kadarını elde ettiyseniz hala bunun için açlık duymak ayıp, tabii doğruluk, güzellik ve adalet için durum tam tersi.

Az bulunur bir zekaya sahip bir insana rastladığınızda, ona hangi kitapları okuduğunu sormanız gerekir.

İyi ya da kötü kavramı, kazanılan zekâ ya da bilgi düzeyine göre değişir.

Bilenler bilmeyenlere anlatsın.

Barika-i hakikat, müsademe-i efkârdan çıkar.

İnsanın bilmek için çalışmaya ihtiyacı olmadığı gibi yaşamak için de çalışmaya ihtiyacı olmadığı fikri.

Şüphe zekanın isimlerinden biridir.

Kitaplar zekanın çocuklarıdır.

Gerçekler değiştiğinde fikrimi değiştiririm.

Yaşamak, kendi kendini adam etmektir. Zeka ve bilgiyi kullanarak etinden kemiğinden kendi heykelini yapmaktır.

Hiç unutmayın: ne kadar ileri ve zeki olursanız olun, alçak gönüllülüğü hiç elden bırakmamanız gerekir. Çünkü ne kadar çok bilgili olursanız, öğrenecek o kadar çok şeyiniz var demektir.

Neden bir fikir bilmek, ne gerçek öğrenmekten daha önemlidir.