Özgür olamayışın ortasında özgürlük benzeri bir şeyi dile getirir sanat.

Resim sessiz şairliktir; ve şairlik de bu dizelerin resmedilmesi.

Herşeyi söylemem ama, her şeyin resmini yaparım.

Müzik özgürlüktür.

Müzik, sizin kişisel deneyiminiz, düşünceleriniz, aklınızdır. Ne yaşıyorsanız çaldığınızdan o duyulur. Müzikte sınırlar çizilmeye çalışılıyor. Sanatta sınır olur mu?

Yarışlarım varışlara, demek bu rap varoşlara; küfür eşittir hür kültür, tenhâlarda dönüşür haykırışlara...

Ne çaldığınız değil nasıl çaldığınız önemlidir. Bahsettiğimiz arabeskmiş, popmuş, türküymüş falan bunların özünde anlattığı şeyler aynı insanların aynı duyguları. Sadece onları çalma ve icra etme biçimleri farklı.

Birtek resim boyadığım zaman kendimi canlı hissediyorum.

Resmimi hayal ediyorum, ve sonra hayalimi boyuyorum.

İyi resim, iyi edime eşittir.

Müzik, söylenemeyen ve hakkında sessiz kalmanın imkânsız olduğu şeyleri ifade eder.

Müzik duygunun kısaltılmış halidir.

Yaratıcı olmak için kuşatılmamışlık duygusuna sahip olmak gerekir.

Bir adam roman yazar. Bir adam senfoni yazar. Bir adamın film yapması gereklidir.

Evet, yazmak zorundaydım, yoksa çıldıracaktım!

Düşüncenin ortaya koyulması insanı kölelikten kurtarıp özgürlüğe ulaştırır.

Ve tüm olan bitene karşı isyanın olsun, sermayen sanatın olsun, otur da; çiz!

Benden yaptığım bir resmi anlatmamı istemeyin. Ben sadece tasvir ediyorum. Anlatacak olsam oturur yazardım.

Herşeyi söylemem ama, her şeyin resmini yaparım.

Benden yaptığım bir resmi anlatmamı istemeyin. Ben sadece tasvir ediyorum. Anlatacak olsam oturur yazardım.