cahil, çağın akışından habersiz, dünya görüşünden yoksun ve ruhen hasta bir adamın, ta 1908 ihtilâline kadar, Osmanlı imparatorluğunun idaresine kayıtsız şartsız ve sorumsuz el koyuşunun hikâyesidir.

Bizi yöneten canavarların yapamayacakları ne var ki?

Baskıcılara en yarayan fikir,Tanrı fikridir.

Kemalizm bir dar görüşlülük olarak yıllarca düşman icat etmeden bu ülkeyi yönetemeyeceğini, bir yönetme ve sorun çözme kabiliyetinin olmadığını gösterdi. Bu dar görüşlülük şimdi başka bir dar görüşlülükle yer değiştirdi.

Krallar erkleri, erk koltuklarını severler. Ama bir sanatçı gibi severler. Bir musikici kemanını nasıl severse onlar da öyle severler. Ondan sesler, uyumlar çıkarmak isterler.

Kral hükmeder, yönetmez.

Bir yeri elde tutmak, o yeri fethetmekten daha zordur.

En iyi iktidar, olmayan iktidardır.

Kötü yönetimler kötü oldukları için, iyilerse kısa ömürlü oldukları için kusurludur.

İktidar suistimale yakındır ve mutlak iktidar suistimalsiz yapamaz.

Bu vahşi örgütlerin ülkenin başına bela olacağını bir avuç insan 2011'den beri söyledi fakat iktidar duymadı. Kibirle ülkeyi mahvettiler.

Çöküntü devirlerinin en açık ispatı, iktidarın artık idare edemez hale gelmesidir.

Ben şahsen şiddet kullanmadan indirilebilen iktidar tipine 'demokrasi' indirilemeyenine ise 'zorbalık' rejimi diyorum.

Diktatör; aslında yönettiklerinden korkandır.

İktidar suistimale yakındır ve mutlak iktidar suistimalsiz yapamaz.

Asıl sorun çok az değil, çok fazla devlettir.

Zalim bir yönetimin üstünlüğü ve sırrı köleleri aldatmak, onları sindiren korkuyu özel din kılığı altında maskelemekte yatar.

Bunun çözümü ne? İktidarın gerçek demokrasiyi sindirmesi.

Hiç kimse kimseyi yönetme hakkına sahip değildir.

Demagog, hangi çetenin ülkeyi yanlış yönetmesi gerektiğine katılmadığımız bir kişidir.