Her şey para için. İnsanların amacı artık dünyayı değiştirmek değil, cebini doldurmak.

Nasıl para kazanacağının yollarını düşünüp durduğunda bir parçan kayıp oluyor.

Cebini doldurma düşüncesinin insan doğasına çok çekici geldiğinde kuşku olamaz.

Yalnız şimdi idealler değil de para süsler düşleri.

Amerikalılar paraya tapıyor. Bankaların neden pazar günleri kapalı olduğunu hiç düşündünüz mü? Öyle olmasa kiliseler boş kalırdı.

Toplumumuz, üst üste konmuş paranınki dışında bütün derinliklerden korkuyor.

Türkiye'de sistem her devirde kapitalizm. Bundan şikayetçi bir halk da yok, bunu değiştirmeye gücü yetecek parti de yok. Bunu eleştirecek bir entelektüel de yok, işe buradan başlamak gerektiğini düşünen bile yok. Herkes paraya fit oldu.

Para sevginin yakıtını satın alamaz ama mükemmel bir çıradır.

Bugünkü proletarya bambaşka bir model üstüne kurulmaya başladı... Artık yalnızca köleler var ve bu kölelik içinde birileri paranın, ötekiler ise parasızlığın kölesi durumundalar...

İnsanların altın ölçmek için mihenk taşları vardır. İnsanları ölçen mihenk taşı da altındır.

Yirminci medeniyet asrı her şeyi, ölümü olduğu, gibi hayatı da para ile mübadele ediyor. Eğer paran yoksa Pastör’ler dünyaya gelmiş gitmiş sana ne?

Bu dünyada varsa para, yoksa para.

Alışveriş için para harcamıyorum. Deli bir adamım, kıyafete para vermem. Üzerimdeki tişörtü katıldığım bir festivalden satın almıştım. Altımdaki pantolon ise bir akrabama ait. İç çamaşırlarımı da genelde ucuz mağazalardan satın alıyorum. Kazandığım parayı daha çılgın şeyler için harcıyorum.

Para insanı kendine karşı esir yapar.

Banka, size hava iyiyken şemsiye verip, yağmur başladığında geri isteyendir.

Para küçük akılların öcüsüdür.

Para çoğunlukla pahalıya mal olur.

İşadamları, özgürlüğü maddi bir nitelik olarak önermeye çalışarak bozdular.

Dini para olan dünyanın refah içindeki karanlık çağlara girdiğini hissediyorum.

Trajedi şu ki, ekolojiyi yok etmek için onu korumaktan çok daha fazla teşvik - para - var.