Özgürlük, sevdiğimiz şeyi yapmanın gücü değil, yapmamız gerekeni yapabilme hakkıdır.

Özgürlük, istediğini yapma hakkı değil, istediğini yapma özgürlüğüdür.

Sakın hakkım var deme. Hak yok, vazife vardır!...

Felsefe, özgürlüğün insanın uğraşmak istediği şeyi seçebilmesi, kötü olan her şeyin kendi eseri olduğunu kabullenebilmesi olduğunu söyler hep.

Sadece bir tek temel insan hakkı vardır, o da canınız neyi nasıl yapmak istiyorsa onu öyle yapmak. Tabii bunun doğrudan getirdiği de sadece bir tek temel insan sorumluluğu bulunur, o da yaptığınızın sonuçlarına katlanmak.

Düşünme hakkını savun çünkü hatalı düşünmek dahi hiç düşünmemekten daha iyi.

Özgürlük zihnin nefes alma hakkıdır.

Özgürlük, başkaları tarafından disipline edilmemek için kendimizi disipline etme hakkıdır.

Özgürlük sorumluluk demektir. O yüzden çoğu insan ondan korkar.

Özgürlük ve hukuk ikiz kız kardeşlerdir. Özgürlük sadece sağlam bir düzen içinde gerçekleşebilir. Özgürlüğü korumak ve yıkıldığı yerde yeniden inşaa etmek, özgürlük aşıklarının ilk görevidir.

Özgürlük, adaletten başka bir şey değildir.

Özgürlük yapabildiklerimizden ziyade, yapamadıklarımızla ilgilidir.

Özgürlüğü kötüye kullanan, ona layık olmadığını itiraf ediyor demektir.

Özgürlük, özgürlüğün ne olduğunu bilmeyenin hakkı değildir.

Özgürlük bir görevdir, bir hak değil.

Özgürlük bir görevdir, bir hak değil.

Yaratmak; can vermek, kişilik vermek, özgürlük tanımaktır; bu nedenle, Julien Sorel'in yaratılışının hemen başından itibaren Stendhal'den özgürleştiğini ve Stendhal'i yönetmeye başladığını düşünmeliyiz, tıpkı Raskolnikov'un Dostoyevski'ye hükmetmesi türünden; yaratılanın yaratana hükmetmesi, yaratmanın gizli yasasıdır.

Görevini iyi yapmayanlar korunmamalı, kusurları gizlenmemelidir.

Türk kadınları, çarşaf ve peçelerini işe gitmek, çalışmak için daha kolaylık olur diye çıkarıp atacaklardı. Onlar için cemiyet hayatına atılmanın manası yalnız bu çeşit salon cemiyetlerine karışmak olmayacaktı. Evet, Türk kadını, hürriyetini dans etmek, tırnaklarını boyamak ve Rue de la Paix'nin kanunlarına esir bir süslü kukla olmak için değil, yeni Türkiye'nin kuruluşunda ve kalkınışında kendisine düşen ciddi ve ağır vazifeyi görmek için isteyecekti, kullanacaktı. Ve Türk erkekleri, garplılaşma hareketini, Tanzimat beyinin Garpperestliğiyle, alafrangalığıyla bir ayarda tutmayacaktı. Milliyetçi Türk Garpçısı için Garpçılığın en karakteristik vasfı Garplılığa Türk üslubunu, Türk damgasını vurmaktır.

Bütün büyük şeyler basittir ve hatta çoğu tek bir kelime ile ifade edilebilir; Özgürlük, adalet, onur, görev, acıma ve umut.