Özgürlük, özgürlüğün ne olduğunu bilmeyenin hakkı değildir.

Felsefe, özgürlüğün insanın uğraşmak istediği şeyi seçebilmesi, kötü olan her şeyin kendi eseri olduğunu kabullenebilmesi olduğunu söyler hep.

Özgürlük, sevdiğimiz şeyi yapmanın gücü değil, yapmamız gerekeni yapabilme hakkıdır.

Özgürlük, istediğini yapma hakkı değil, istediğini yapma özgürlüğüdür.

Özgürlük, sevdiğimiz şeyi yapmanın gücü değil, yapmamız gerekeni yapabilme hakkıdır.

Özgürlük, başkaları tarafından disipline edilmemek için kendimizi disipline etme hakkıdır.

Kötü ve çirkin işlerle uğraşan insanlar Hak’tan uzaklaşmışlardır. Cehennem işte budur. Cennetle cehennemi başka yerde aramak saçmalıktır.

Sakın hakkım var deme. Hak yok, vazife vardır!...

Tanrı'nın kendisinin bile despot olmaya hakkı yoktur.

Özgürlük, adaletten başka bir şey değildir.

Özgürlük ağır bir yüktür, ruhun yüklenmesi gereken büyük ve garip bir sorumluluk. Kolay değildir.

Kendini özgür bırakmak bir şeydi, o özgür benliğin sahibi olduğunu iddia etmek başka bir şeydi.

Özgürlüğün bedeli, uyanık olmaktır.

İlgilendiğim tek özgürlük, doğru yapma özgürlüğüdür.

Genellikle önemli ve büyük sorumluluklar gerektiren makamlar, kendilerine layık olanlarla değil de, olmayanlarla doldurulmaz mı? Aristoteles’ten günümüze iki bin üç yüz yıldan beri değişmemiş gerçekliklerden biri de bu değil midir?

Özgürlüğün bedeli kötülüğe tahammüldür.

Önceden sorumluluk sahibi ve iyi bir insan olan denek, nasıl olur da deneyde bir başkasına kötü davranabilir? Yapar çünkü, içgüdüsel agresif davranışı kontrol eden vicdan, hiyerarşik bir sisteme girişle birlikte ortadan kaybolmuştur.

Kişinin bir şeyler yapma veya olma kudretini fark etmesi kadar korkunç bir şey yoktur.

Sadece erkek değildir kadını ezen. Kadın kendi hayatından sorumlu olmaktan vazgeçerek kendi kendini de eziyor.

İnsanların çoğu özgürlüğü gerçekten istemezler; Çünkü özgürlük sorumluluk gerektirir, ve insanların çoğu da bundan korkar.