Benim için, içinde bulunduğumuz tehlikeler ve çektiğimiz zahmetler acınacak değil, şeref verecek bir vaziyetti.

Uyanıkken bir dakika ve onurlu yaşamak, uyurken bin yıl yaşamaktan daha şereflidir.

Ne zaman öleceğimiz önemli değildir. Önemli olan nasıl öleceğimizdir, bize düşen şerefimizle ölmektir.

Bir kimse köle doğdu diye suçlanamaz; ama özgürlük uğruna savaşımdan kaçmakla kalmayıp köleliğini haklı bulan ve onu öven bir köle, haklı olarak, öfke, tiksinti ve nefret duyguları uyandıran bir aşağılık parazit, bayağının bayağısı bir köledir.

Kesin başarıda övünülecek bir onur yoktur ancak kesin bir yenilgiden; çok fazlası zorla elde edilebilir.

Bir kara noktam olsaydı bana bu mücadeleyi yaptırırlar mıydı?

Şereli bir ölüm şerefsiz bir ömürden daha iyidir.

Bir insanın onuru mensubu olduğu milletin yüceliği ve şerefi ile eşdeğerdedir.

Onur kazanılmamalı, sadece kaybetmemek yeter.

Hiçbir zaman, hiçbir koşulda beni direnmeden teslim alamazlar.

Şereli bir ölüm şerefsiz bir ömürden daha iyidir.

Sadakat onurun işaretidir. (Orijinali: Loyalität ist das Mark der Ehre.)

Mesele esir düşmekte değil, teslim olmamakta bütün mesele...

Ölüm hiçbir şeydir, ama mağlup ve şerefsiz yaşamak her gün ölmektir.

Söyle bana çocuğum, hiç düşmanın var mı? Biliyorsun ki, insanın düşmanları olması da bir onur sayılabilir!

Pencereden dışarıya baktığınızda güneşi engellemiyorsa gökyüzü sizden, Onursuzluğun sancısı ağır bir tokat gibi inmiyorsa suratınıza, Birileri yaşadığınız günlerin bedelini ödediği içindir ...

İnsan , köleliğin köleliğini ve şerefsizliğini, hürriyet ve onur mücadelelerini acımasızca izlemekte özgür değildir.

Bir dilim ekmek için gerçekten vazgeçen şerefini kaybetmiştir.

İnsanlar ölüm acılarına dayanabilir. Ama haksızlığa, şu anda yaşadığımız aşağılanmalara hiçbir soylu yürek dayanamaz.

Ne yaparsan yap; rezilliği yoket.