Alışkanlıktan daha büyük bir şey yoktur.

Sertlik, bir çeşit ahmaklıktır.

İnsan düşündüğü gibi yaşamazsa, yaşadığı gibi düşünmeye alışır.

Alışkanlıktan daha büyük bir şey yoktur.

İyi bir davranış, iyi bir irade ve etkinlikle yapılır.

İnsanın eylemleri, düşüncelerinin en iyi tercümanıdır.

Alışkanlıklar bir halata benzer. Her gün bir ilmik daha atarız ve çok geçmeden koparılamaz hale gelir.

İnsanların kaçta kaçı, yeni bir kalemi denemek için önce adlarını yazıyor?

İnsanı büyük ya da küçük yapan kendi iradesidir.

Mademki alışkanlıklar, hayatımızın en ileri gelen hakimleridir, öyle ise ne yapıp yapıp iyi birini edinmeye çalışmalıyız.

İnsanın konuşmaları, davranışları, kişiliği bir günde değişmez, Öyle değil mi?

İnsan hayatının belli başlı kılavuzu alışkanlıktır.

Alışkanlıkların zincirleri, önce duyulmayacak kadar hafif, sonra kırılamayacak kadar güçlü olurlar.

Bir kere başlarsan söylemeye yalan, onu bırakmaz ve yalanlar söylemeye kolay alışırsın.

Kadın olsun da, kurnazca davranmasın!

Bir adama 'aptal' deseler de dayak atmasalar üzülür; ama 'akıllı' deyip de sonra onun parasını vermeseler, zevk alır!

İnsan kendini ne kadar zapt etse de herkesin ruhunun kırılıp vücuduna söz geçiremediği bir anla karşılaşma ihtimali var. Aslında vücuda ait olan, bir göz kırpma anından ibaret. Vücut ruhu bir defa kandırdı mı insan dediğin hep alıştığını, tek gerçeklik yerine koyabiliyor.

Davranış duyguyu takip ediyormuş gibi görünür; ama aslında davranış ve duygu birlikte hareket ederler. İrademizin doğrudan kontrolü altında olan davranışlarımızı düzene soktuğumuzda, dolaylı olarak duygularımızı da düzenlemiş oluruz.

Kendimizi cesur hissetmek için, cesurmuş gibi davranıp, bu sonucu alana kadar tüm irademizi kullanalım; ardından çok büyük ihtimalle cesaret hissi korku hissinin yerini alacaktır.

İnsan alışkanlıklarıyla zincirlenmiştir.