On derviş bir kilimde uyurken iki padişah bir dünyaya sığmaz.

Böylesine sefil ve zalim bir dünya onun hakimi olmak için gösterilen bunca çabaya değer miydi?

Materyalist bir dünyada yaşıyoruz ve materyalizm nerede olursa olsun insanlığa çok güçlü bir şekilde hitap ediyor.

Güce duyulan arzu, tüm tutkuların en aşikar olanıdır.

Her zaman en tehlikeli insanlar gücü ararlar.

Yaşamak, herkesten daha iyi, herkesten daha üstün yaşamak, insanlara hâkim olarak, kuvvetli, belki de biraz zalim olarak yaşamak…

Dünyanın açıklanması ve keşfedilmesi için gerekli olan her şey, düşünme gücümüzün menzilindedir.

Güce duyulan arzu, tüm tutkuların en aşikar olanıdır.

Güç peşinde koşmak, insanın hastalığı.

Makam hırsı, insanların başlıca dürtüsüdür. Yükselme ümidi oldukça, herkes liyakatını göstermeye çalışır; fakat bir kere en yüksek dereceye vardıktan sonra da, rahattan başka bir şey düşünülemez.

Öyle ya. Bu adam bir kere siyasete gözünü dikmiş. Böylesinden korkulur. Bunun yapmayacağı kötülük yoktur.

Küçük bir kızken de dünyaya hükmetmek istiyordum, şimdi de istiyorum. Bu konuda değişmedim. Sadece eskiden herkesin beni sevmesini hatta bana tapmasını isterdim, şimdi öyle bir arzum yok. Büyüdükçe insanlara olan tutkum azaldı.

Fethetme hevesi hiç şüphesiz bildik ve pek doğal bir şeydir ve gücü yeten insanlar buna her kalkıştıklarında övgü alacaklardır, en azından kınanmayacaklardır. Ama gücü kuvveti olmadan orayı burayı fethe kalkıştılar mı hata yaparlar ve kınanmayı hak ederler.

İnsanların aptalca şeyler yapmalarına sebep olabiliyor, tehlikeli şeyler. Özellikle de peşinde oldukları şey güçse.

Sadece güç peşinde olan bir adama güvenemezsin.

Altın bir hazinedir ve sahip olduğu bu dünyada istediği her şeyi yapar.

İnsan, kendisinden aşağı gördüğünün üzerinde otorite kurup onu sömürüyor.

Halkın nüfuzu, dünyanın gerçek hükümetidir.

Sevginin gücü, güce olan sevgiyi yendiğinde, dünya barışı tanıyacak.

Beni şaşırtıyordu şu Almanlar. Amma ziyankârdılar ha! Böylesine acımasız, sefil bir dünyanın hâkimi olmak neye yarardı?