Gelişmek ve sürekli ders çıkarmak isteyebilmek bir miktar tevazu gerektirir. Yine de, hayatta seçtiğimiz her yolu izlemenin asıl amacı, bunu yaparken kendimizi güvende hissetmemizdir.

Danışmak kibri kırar.

Bildiğimizi zannetmemiz öğrenmemizin en büyük düşmanıdır.

Ne öğrendimse secdede öğrendim.

Ne öğrendiysem secdede öğrendim.

Ben herşeyi bilmem ama; her gün yeni birşey öğrenirim .

Kibir, aptallığın daniskasıdır. Kibirli insanlar, bana gülünç geliyor. Aptal geliyor. Herkes gibi, bir gün sen de toprak olacaksın kardeşim. Zeki insan kibirli olamaz, mümkün değil!

Bey mütevazı ve alçak gönüllü olmalı, suçlu kimselerin de suçunu affetmelidir. Bey mağrur, kabadayı ve kibirli olmamalı; beyler büyüklük taslar ve kibirli olurlarsa, ey oğul onlar şüphesiz itibar görmezler.

Başkalarına yol göstermek isterler, kendilerine Yol gösterilmesi gerekirken...

Dürüst başarısızlıktan değerli deneyimler gelebilir.

Kendinizden daha başarılı insanlarla zaman geçirmek iyidir.

Eğer erkek çocukluğu ve gençlik sadece kibirse, hedefimiz adam olmak gerekmiyor mu?

Bir insanın değeri bayağı kesre benzer: Pay gerçek değerini gösterir, payda kendisini ne zannettiğini. Paydanın değeri arttıkça kesrin değeri azalır.

Öğrenmek için dinlemek zorundasın. Geliştirmek için denemek zorundasınız.

Bilgi adım adım ilerler, sıçramalarla değil.

Büyüme nesnelerle ilgili bilgi kırıntılarından dünyalar kuran logaritmik bir öğrenmedir.

Bir şey yıkılırsa, çocukların öğreneceği parçalar olur.

Akıl kir gibi yavaş yavaş büyür, çok büyüdüğünde hatta kendi de kirden farksız olur.

Her gün yeni bir şeyler öğrenerek yaşlanıyorum.

Yaşlandıkça sürekli daha fazla şey öğrenirim.