İdealimizi birdenbire gerçekleştiremeyecek olmamız pek de umrumuzda değil.

Biz anarşistler bizi çevreleyen on yargılar ormanına baltayı vuruyoruz.

Her zaman düşünceli olun. Çünkü karşılaştığınız herkes, inanın, en az sizin kadar zorlu bir mücadele veriyor. Her insan kendi içinde savaş veriyor ve bir çözüm bekliyor.

Ey Türk ruhumun atomu. Çatla ve idealinin baş harflerini göklere yaz!

Anarşizm mümkün mü? Özgürlüğe kavuşma girişimlerinin başarısızlığı, sebebin kaybolduğu anlamına gelmez.

İdeal şüphesiz değişir, ancak düşmanları ne yazık ki her zaman aynıdır.

Anarşizmin tek amacı, hangi biçimde olursa olsun, bazı insanların insanlığa karşı mücadelesinin durduğu bir noktaya ulaşmaktır.

Kişi tek başına hareket ettiği sürece, bütün hayatını en yüce ideale adama isteği bile hiçbir işe yaramaz.

Milyonlarca kez hissedilen yaşam ve özgürlük isteği sıcak insan kanından oluşan denizde boğulamaz.

Eğer haklarımızda ısrar etmezsek hiçbir anlayış mümkün olmayacaktır.

Biz, her şeyin son basamağa ulaştığı bir devreyi başaracağımıza inanacak kadar saf değiliz. Fakat bu görüşümüz bizi varolduğunu gördüğümüz faydasız düşüncelere karşı mücadele etmek, zaaflarımıza galip gelmek ve ideale doğru yürümek inancından asla vazgeçirmez.

Bir baltayla değil, fikirlerle ve ideallerle savaşacağım.

İşçi sınıfı dalkavukluğu işçi sınıfını sıfırlamaktır.

Aydın, aklıyla ve inatla mücadele eden insan'dır.

İlericilik, yeniliğe düşman halkı yenilikçi yapma mücadelesidir.

Bizim en son savaşımız iki yüz yıldır sürüyor: Bizim bu 'iki yüz yıl' savaşımız, şair, müzisyen, yenilikçi Sultan Üçüncü Selim ile başlıyor, ilk büyük kaybımızdır. Ancak durmuyor. Savaşımız sürüyor.

Yüksek hedefleri öneriyorum. Sınavsız eğitim, sınavsız bir üniversite, sınavsız bir toplum için mücadele öneriyorum.

Doğru peşinde koşmak, bir savaşa razı olmak anlamındadır.

Halbuki, şu anda, sosyalizm ve cumhuriyet mücadelesi aynı yerdedir. Yazık, cumhuriyet düşmanlığı, şimdi sosyalizm düşmanlığıdır; anlayamıyorlar mı, yoksa yerlerini mi buluyorlar, şu anda bir cevaptan yoksun haldeyim.

Talih mi, talihsizlik mi; solda ve sosyalizm mücadelesinde, hep benim karşımda olanlar, solda hep iç mücadele vardı, şimdi cumhuriyet'in karşısında ve sara'nın yanındadırlar. Tabi hep mücadele etmek talihtir ve yine de bunlarla, çökmüşler, mücadele etmek talihsizliktir. Bunları söyleyebiliyoruz ve fakat henüz analiz edemiyoruz; sara olmadan kişilik değiştirdiklerini görebiliruz, 'desintellectualisation', aydın'dan çıkma, diyebiliyoruz, ama 'neden', bu soru üzerinde çalışmak durumundayız.