Af konusunda Rahşan'la benim başımıza gelmedik kalmadı. Kader kurbanlarına-garibanlara bir şans daha verelim, dedik. İş nerelere kadar uzandı, biliyorsunuz.

“Ben belli imkânlara sahibim, Kolej’de okuyorum, İsviçre’de, Fransa’da yüksek tahsil görüyorum; benden çok daha fazla yetenekli olan ve bu tür bir tahsilden çok daha fazla fayda sağlayabilecek kimseler bunu yapamıyor,” diyerek bir eşitsizliğin varlığını ve bu eşitsizliğe karşı olmak gerektiğini, çok küçük yaşlarımda hissettim.

Nerede büyük mal mülk sahipleri varsa, orada yoksulluktan geçilmez.

Benim düşündüğüm af katillerin affı değil, garibanların affıydı.

Kapsam tartışması bir yana kimileri affın hiç çıkmamasını istiyorlar. Bana göre bunlar tuzu kuru olanlardır. Oysa Allah'ın hangi kulu için ne yazdığını kimse bilemez. Gün gelir bakarsınız tuzu kuru olanın da tuzu nem kapmış.

Günahla gelen günahla gider.

Hayvan özgürlükçüleri, herkesin yaşam kalitesini önemser.

Şiddete maruz kalan kadınlar için sığınma evlerine ihtiyacımız olmadığı günü hayal edin.

Suçluların cezaları müebbet hapse çevrilmelidir. Nihayet bunlar genç, tecrübesiz, taşkın insanlardır. Taşkınlıklarının hiçbir netice veremeyeceği kendilerine ve emsallerine öğretilmiştir.

Beni ilgilendiren hukukun da yönetimin de insan haklarına, açık kavranılmış insan haklarına dayanması.

Teröristlerle serbest kalacağıma çürürüm! (Hem teröristlerin hem de Ergenekon ve Balyoz gibi davalarda yargılananların serbest kalacağına ilişkin iddialar için)

Kişisel hak ve hürriyetlere saygısı olmayan ülkeler “sefil“ olmaya mahkumdur.

Kânun-i cezâ âcize mi hâs demektir?

1924 Anayasası'na göre de bugünkü Anayasa'ya göre de tasarı, teklif ya da kararnamelerin, yasa/kanun ya da kanun hükmünde kararname olabilmeleri için Cumhurbaşkanının onayından sonra Resmi Gazete'de yayımlanmaları gerekmektedir. Ama Ayasofya için böyle bir durum söz konusu değildir, burada açıkça bir hukuksuzluk mevzu bahistir.

Hukuk devleti, erkler ayrılığını benimseyen devlettir.

"Bir yasa yapılırken, o yasayı delmek üzere kurnazlık da harekete geçer."

Amerika'yı diğer milletlerden ayrı kılan tek şey, tüm insanların hukukun faydalarından yararlanabileceğini göstermesidir.

Kiliseye hakaret mahiyetinde ağır suçlar işleyen kişi hâkimin otoritesine dayanarak en ağır şekilde cezalandırılmalıdır; suçunu pişmanlık içinde itiraf eder ve sözlerini geri alırsa yine de yargılanmalı ve bir süre komünyona sokulmamalıdır; ne kadar süreyle ve ne sıklıkla olacağına kurul kendi karar vermelidir; bundan sonra eğer suçlu kişi pişmansa, aforoza neden olabilecek suçunu ve pişmanlığını tüm kilisenin önünde itiraf ettikten sonra yeniden komünyona kabul edilmelidir.

Adalet artık "mülkün temeli" değil.

Yargı her türlü hukuk dışı eylemden, eli kolu ayağı bağlanmadığı sürece hesap soracaktır.