Bu dünyada en önemli şey, nerede olduğumuz değil, hangi doğrultuda yol alacağımızdır.

- Bana söyler misin lütfen, buradan hangi yöne gitmeliyim? + Bu, nereye gitmek istediğinle ilgili iyi bir seçim yapmana bağlı. - Neresi olduğu ile pek ilgilenmiyorum. + Öyleyse hangi yoldan gideceğinin bir önemi yok.

Nereye gideceğini bilmiyorsan, hangi yoldan gittiğinin hiçbir önemi yok.

İnsan nereye gideceğini bilmezse, çok ileri gidemez.

Nereye gideceğini bilmiyorsan, hangi yoldan gittiğinin önemi yoktur.

Gayesiz yaşayanlar, nasipsiz kalırlar.

Hayatı güzelleştirmek, ona bir nesne vermektir.

Bir limana ulaşmak için yelken açmalıyız, yelken açmalıyız (demir atmamalıyız), yelken açmalıyız, sürüklenmemeliyiz.

Gayesi belli olan huzurludur. Belli olmayan huzursuzdur.

Nereye gittiğini bilen kişiye yol vermek için dünya bir yana çekilir.

Hayatta en zor şey, amaçsız insanlarla yaşama zorunluluğudur.

Varacak bir yeri olmayanlar için tüm yollar anlamsızdır.

Bakacağım tek yön önüm, doğru rotayı izler gözüm. Rüzgâra emânet sözüm, hasretlerle yandı gönlüm. Yalnızlığım kalbime zulüm, korkutmakta her an ölüm. Ben bir pembe diziyim, her günüm bir bölüm.

Hayat öyle bir biçimde olmalıydı ki, her anı anlamlı olsun!

Doğru gidenin başı duvara çarpmaz.

Fikirlerimiz, yürüdüğümüz yollar farklı olabilir ama herhalde hedef aynıdır.

Hayatı işe yarar bir şekilde kullanmak, onu kendisinden daha uzun ömürlü bir şey için harcamaktır.

Hedefime ulaşmak için daha ne kadar zamana ihtiyacım var?

Merdivenin basamağı, üstünde dinlenmek için değil, kişinin daha yukarılara tırmanmasını sağlamak üzere ayağını bir süreliğine dayaması için vardır.

Hayatın gerçek amacı, bilgi değil eylemdir.