Sokaktaki kadınlar neyi arıyorlar? Vallahi bunun tek cevabı var, nefsinin arzusunu arıyorlar, şehvet arıyorlar. Kadınlar sokağa çıkarken adeta vitrinlere koyulup satılacak mal gibi cilalanıyor, etrafın şehvetini çekmeye çalışıyor. Müslüman böyle olamaz.

Bana yapılan haksızlık bana hiçbir şekilde ona haksızlık yapma hakkını vermez.

İnsan olmak isteyen kişi önce nefsinin köpeğini susturur.

Nefsinin öğretmeni, vicdanının öğrencisi ol.

Nefsin hastalığı kendisinde ilahi siyaset adabının bulunmamasıdır.

Gözü haramdan korumak en güzel şehvet perdesidir.

Ahlak yargıları ve cezalandırmaları, daha az sınırlandırılmış olanlara karşı (özgür olan bireylere karşı) ruhsal olarak sınırlandırılmış olanın gözde intikam biçimidir.

Oğlum kimya ilmini öğrenmek nefsini kimyâ etmekten ibarettir.

Bedenen diriliş fikri kulağa garip geliyor, hatta saçma, tabii cezalandırma amacını saymazsak. Düzeltmekten çok intikam anlamına gelen bütün cezalar da ahlaken yanlıştır. Peki Dünya'nın sonu geldiğinde yapılacak sonsuz işkencelerin, ne tür bir ahlaki ya da uyarı amacı olabilir ki?

İntikamdan zevk alan zayıf ve küçük zihindir.

Kendi nefsine çevresinin hakkını ve canını kurban eden bir yaratık, insan görünümünde bir yaratık olsa da aslında bir canavardır.

Yapacağın ilk hayır, şerri terk etmendir.

Nefsine ağır geleni kimseye tatbik etme.

Eline, beline, diline sahip ol.

Tamahkâr, aç gözlü olma, kalbin katı ve kara olur. Çok mal artırmak için hasislik (cimrilik) yapma.

Eğer insan ırkı yeryüzünden tamamen silinirse güzellik ve ahlak da silinir. işte o zaman tanrılar bile bunca süre ihmal ettikleri dünyaya bakıp kaş çatarlar. başarısız bir deneyin mahsülü olan insan ırkı, kendi sonunu getirerek tanrılarından intikam alır.

Ahlak yargıları ve cezalandırmaları, daha az sınırlandırılmış olanlara karşı (özgür olan bireylere karşı) ruhsal olarak sınırlandırılmış olanın gözde intikam biçimidir.

Sabır selametimse intikam felaketimdir.

Geçmişteki güven hiçbir zaman bugünün intikamı için kullanılmamalıdır.

'Adamı olmak' veya 'adamı sayılmak' hukuk, ekonomi ve ahlak cephelerinde temel ilke halindedir. Böyle olunca 'insan', çok daha asalak, fiziksel olarak çok daha yağlı, daha az becerili, duygusuz, güvensiz ve ufuksuz bir yaratığa dönüşüyor.