Almadan bûse-i yârı ger ölem ey hemdem / Suyum ısıtmaga şeftali budağın yakasın

Dilber oldur ki mahabbet eden kîni ola / Âşık öldürmek anın san'at ü âyîni ola

Sad cân-ı pâk riştelerinde tapîdedir / Kâkül müdür bu dâmgeh-i kadd-i siyyân mıdır

Senden dolayı seviyorum seni ey sevgili.. Öyle ki kıskançlığımdan kendi gözümle bile dost değilim...

Ey Müslümanlar! Bilin ki dünya sevgiliyle güzeldir! Mademki sevgiliden ayrı düştüm, bu dünyayı ne yapayım?!

Aşk kadehiyle içtiğim sensin,
Sevgili diye seçtiğim sensin.
Bütün dünyayı gezdim dolaştım,
Anladım ki tek sevdiğim sensin.

Diridir şu kimse ki yâr öldürür
Ne gam ana ki gamgüsâr öldürür
(Sevgili tarafından öldürülen kişi diridir. Ne yazıktır o kişiye ki, gam öldürür.)

Demişsin öldürem ivmezse bu sözünde şehâ
Şükr ki Şeyhî kuluna himâyetin görünür
(Ey sevgili, bu sözünden dönmezse öldüreyim demiş; şükür ki, Şeyhî kuluna himâyen görünür.)

Elalem şarap içer sarhoş olur, biz aşk ehliyiz içmeden sarhoş olmuşuz..

Aşk ve sarhoşluktan nasipsiz bilginler Tedavi için nabzını hekim eline verdiler...

Cennette huriler varmış, kara gözlü; İçkinin de ordaymış en güzeli. Desene biz çoktan cennetlik olmuşuz: Bak, bir yanda şarap, bir yanda sevgili.

Ben içerim, ama sarhoşluk etmem: Kadehten başka şeye el uzatmam! Şaraba taparmışım, evet, taparım; Ama senin gibi kendime tapmam.

Sevgililer gitse, aşıklar dağılsa, şaraplar dökülse,

Arz-ı hâl etmeye câna seni tenhâ bulamam, Seni tenhâ bulıcak kendimi aslâ bulamam.

Bir keresinde babamın pipisini görmüştüm. Ama sorun değildi çünkü çooook küçüktüm... Ve çooook sarhoştum...

Düşünmeye başlayalı beri bir gün sarhoş olmadan gülmedik ki.

Şimdi şiir bence senin yüzündür Şimdi benim tahtım senin dizindir Sevgilim, saadet ikimizindir Göklerden gelen bir yadigar gibi

Sarhoş oldum da Seni hatırladım yine; Sol elim, Acemi elim,zavallı elim!

Bir şûh-ı şîvekâra esîr etti kim beni/ Ne öldürür cefâsı ne gamdan amân verir

Cibrîl değil Hızr u Mesîha da olursa/ Öldürmemeğe çâre mi var ol nigeh-i mest