Yaşamı kollarımız arasında tutamayız.

Eğitim hayata hazırlık değildir. Eğitim hayatın ta kendisidir.

Düşünmek istediğim tüm düşünceler, almak istediğim tüm yürüyüşler, okumak istediğim tüm kitaplar ve görmek istediğim tüm arkadaşlar için hala her günü çok kısa buluyorum.

Ey bütün yorgunlar ve yükü ağır olanlar! Bana gelin, ben size rahat veririm. Boyunduruğumu yüklenin, benden öğrenin. Çünkü ben yumuşak huylu, alçakgönüllüyüm. Böylece canlarınız rahata kavuşur. Boyunduruğumu taşımak kolay, yüküm hafiftir.

Hayat bilgisi kitaba sığmaz, başkalarına yedirin.

Zaman bizimdir. Onu kullanır, Öyle yürürüz.

Hep böyledir. Yanlış insanlar öğretir, yalnız insan olmayı..

Hayat kısa insanoğlu! Kesildikçe biten otlar gibi yeşermeyeceksin bir daha.

Ben herşeyi bilmem ama; her gün yeni birşey öğrenirim .

Hayatın özü, büyük sırrı; olmazsa olmazı: Unutmak. Eğer unutmak diye bir şey olmasaydı, yaşam da olmazdı. İnsan , unutmadan hayatını sürdüremez.

Hayatımız sınırlı; ama öğrenebileceklerimiz sınırsızdır.

Renksiz, kokusuz, fakat sula dolu billur bir kadehe benzeyen hayatını, durup dururken, yarı can sıkıntısı, yarı inat, yarı tecessüsle kokulu bir çirkefe batırıp çıkarmış ve bundan marazi bir zevk duymuştu.

Benim merak ettiğim ölümden sonra değil, doğumdan sonra hayat olup olmadığı.

Merak öğrenme mumunun fitilidir.

İyi kararlar tecrübeden gelir ancak birçok tecrübe kötü kararlardan oluşur.

Meraklı ol; yargılayıcı değil.

Bilge birinin dediği gibi hayat çok kısa ve öğrenecek de çok şey var.

Tek bir günün sırası gelsin diye yaşam boyu bekliyoruz.

Başkalarının hayatını o kadar merak ediyorsanız, roman okuyunuz.

Yaşam öğrenmekle ilgilidir. Öğrenmeyi bıraktığınızda ölürsünüz.