Mârifet ehlinin ilk makamı edeptir.

Gerçek güçlülük, kendi gücünün sınırlarını iyi bilmektir.

Kendi cahilliğini okuyabilmek öyle sanıldığı gibi kolay değildir.

Kendinizi tanıyın.

Pâdişâh-ı âlem olmak bir kuru kavga imiş, Bir velîye bende olmak cümleden a’lâ imiş…

Eğer insanları önyargılarından kurtaracak bir şey yapabilirsem, kendimi ölümlülerin en mutlusu sayarım. Önyargı dediğim, bazı şeyleri bilmemek değil, kendini bilmemektir.

Kendini bilmek ruhunu bilmektir.

Çekip giderken kendi kendime şunu söylüyordum: Ben bu adamdan daha bilgeyim. İkimiz de güzel ya da iyi bir şey bilmiyor olabiliriz; ama o bir şeyler bildiğini sanıyor, oysa hiçbir şey bilmiyor, bense, biliyorsam, bildiğimi de sanmıyorum. Bana öyle geliyor ki, bilmediklerimden ve bildiğimi de düşünmediğim şeylerden dolayı ondan biraz daha bilgeyim.

Kendini bilen, bilmeyenin kusuruna bakmaz.

İnsana: "Kendini bil!" denilmesi, yalnız gururunu kırmak için değil, değerini de bildirmek içindir.

İnsanın rüya görmesi önemlidir, ancak kendi rüyalarına gülebilmesi belki de aynı derecede önemlidir.

Zeki, başkalarını bilendir; kendini bilen ise akıllıdır.

Başkalarını bilen kimse bilgili, kendini bilen kimse bilgedir.

Başkalarını anlamak bilgeliktir, kendini anlamaksa aydınlanmaktır.

Neyi bildiğimizi bilmek ve neyi bilmediğimizi bilmemek, gerçek bilgidir.

Asıl bilgi insanın cehaletini tanımasında yatar.

İnsanın içinde bütün dünya vardır ve eğer nasıl bakman ve öğrenmen gerektiğini bilirsen, kapı orada ve anahtar elindedir. Yeryüzünde senden başka hiç kimse ne sana o anahtarı verebilir ne de o kapıyı açabilir.

Cihân-ârâ cihân içindedür arayıbilmezler / O mâhîler ki deryâ içredür deryâyı bilmezler.

Sen seni bilirsen yüzün Hüdâ’dır; sen seni bilmezsen, Hak senden cüdâdır.

Özünü bilirsen özürden kurtulursun.