Doğanın yasalarını ihlal ederseniz, kendinizin kovuşturma avukatı, yargıcı, jürisi ve cellatı olursunuz.

Diyelim ki birisi ateist oldu. Artık Allah'a inanmadığını falan söylüyor. Bence sorun yok. Adalet, ahlak, vefa varsa, mert, emin yani güvenilir birisiyse inanın dinen de sorun olmaz. Esas sorun Allah, kitap, din, iman dilinden düşürmediği halde hırsız, ahlaksız, kalleş olandır.

Adaletin bittiği yerde anarşi başlar.

Bizim bir elimizde silahımız varken diğer elimizde vicdan tartan terazi vardır.

Tanrısal güçler insanca davranışlarımızı görüyorlarsa -ki görüyorlardır- hiç kuşkum yok, masumluk yüzünü kızartacaktır haksız suçlamanın ve zorbalık sabrın karşısında tir tir titreyecektir.

Adalet bütün ahlaki görevlerin toplamıdır.

Adalet kanunlarda bulunmaz. O vicdanımızın içerisindedir.

İyi olmak kolaydır, zor olan adil olmaktır.

Sakın ahlak kurallarını çiğnemeyin çünkü öcünü çabuk alır.

Kendi rahatını sağlamaya çalışırken başkasını rahatından etmek haksızlığın ta kendisidir.

Yeryüzünde biyolojik temelli belirgin, psikolojik temelli belirsiz bir adalet vardır, ikisini de hissedemiyorsan sosyal temelli bir adaleti gözeterek davran.

İnsan anatomisini bilirim, hayatım çünkü kadavrada boşuna ar damarı aramakla geçti.

Dünyada herkes layık olduğunu bulur.

Namussuzca bir düzenle edinilen mal elde kalmaz.

Çekiçlerin adaleti karşısında herkes eşittir.

Şâyet askerlerimin torbalarında, geçmiş olduğumuz yerlerden alınmış bir şey bulunsaydı, Mısır Seferi'nden vazgeçecektim!..

Bana yapılan haksızlık bana hiçbir şekilde ona haksızlık yapma hakkını vermez.

Yalanlar başka yalanları doğurur.

Bütün ihtilalat ve fesadın asıl madeni ve bütün ahlâk-ı rezilenin muharrik ve menba'ı tek iki kelimedir: Birinci Kelime: "Ben tok olsam, başkası açlıktan ölse bana ne!" ... İkinci Kelime: "İstirahatim için zahmet çek; sen çalış, ben yiyeyim."

Menfaat üzerine dönen siyaset canavardır.