İyilik yapmamak zarar vermek kadar kötüdür.

Dünya çok acı çekiyor. Ama kötü insanların şiddetinden değil, iyi insanların sessizliğinden.

Değişme için çalışmayan kötülük için çalışıyor demektir.

Kötülerin kazanması için iyilerin seyirci kalması yeterlidir.

Her insan, yapmadığı tüm iyiliklerden suçludur.

Kötü insandan kurtulmak mümkün değildir; önemli olan kötü insanı iyi şeyler yapmak zorunda bırakmaktır.

Eğer hepimiz üzerimize düşeni yaparsak, kısa bir süre sonra çok daha güzel bir Dünya'da yaşamaya başlarız.

Düşen bir çığda hiçbir kar tanesi kendisini olup bitenden sorumlu tutmaz.

İyiler yine kaybetti İran'da. Hep öyle olmuyor mu? Burada ya da orada.

Sosyo-ekonomik gelişimini tamamlamamış toplumlarda iyilik ve kötülük insanların arasında dağılır, gelişimini tamamlamış toplumlarda ise insanın içinde dağılır.

En fenası, kötülüğün varolması değil, onun iyiden ayırt edilmemeye başlanmasıdır.

Beni korkutan kötülerin baskısı değil iyilerin kayıtsızlığı.

Herkesin derdi kendine, dünyanınki de hepimize.

Özgürlüğün en büyük tehdidi eylemsiz insanlardır.

İnsanların iyi olmasını beklememeli, kötü olmalarını imkansız kılmalıyız.

İyi ile kötü yine ayrı kalmak zorundaydı; iyi ormanda, kötü de sarayda.

Toplumda her zaman iyiler ve kötüler vardı. Kötüler amip gibi bölünerek çoğalıyorlar. Bizim de bu hususta işi ciddiye alarak Voltaire’in de dediği gibi iyilerin de örgütlenmesi lazım. Kötüler hep vardı. Her insanda insanlığın her hali mevcut. Hangi ailede yaşıyorsan o çizgileri alarak büyüyorsun.

İşte trajedi... Bir insanın kötü olmaya cesaret etmesi değil, milyonlarca insanın iyi olmaya cesaret edemeyişi.

İyiyi yapabildiği halde yapmayan bir insan, suç işlemiş olur.

Çok haklısın. Şu dünyada ipe sapa gelmez şeyler yapan insanların sayısı iyi şeyler yapan insanlardan çok çok daha fazla.