Korku içinde yaşayan kişi asla özgür değildir.

Sıkıntılarımız, hayal kırıklıklarımız, zaaflarımız ve beğenmediğimiz yanlarımız aslında kendi gerçek benliğimizi yeterince kavrayamamış olmamızdan kaynaklanıyor. Biz yalnızca sahte benliğimizin bilincindeyiz, gerçek benliğimizin değil. Yapılması gereken gerçek benliğimizi ortaya çıkarmaktır... Tüm yoga uygulamaları, onların meditasyon ve zihinsel yoğunlaşmaları işte bu gerçek benliği ortaya çıkarmak içindir.

Ölümü sevgili gibi kucaklayan ve şehitliği susayan insanlara, esaret teklif etmek çok boş ve gülünçtür...

Cesarette zayıf olan kişiler, kurnazlıkta çok güçlüdür.

Gerçek bir arkadaş zayıflıklarınızı bilir ama size güçlü yanlarınızı gösterir; korkularınızı hisseder ama endişelerinizi görür ama zihnimizi özgürleştirir; engellerinizi tanır ama olasılıklarınızı vurgular.

Herkes hırslı davranırken korkun. Herkes korkak davranırken hırslı olun!

Cesaret, korkmamaktır. ("Le courage, c'est de ne pas avoir peur.")

Tüm korkularından sıyrıl ve büyük bir güvenle yürü!

Korku kimseyi ölümden kurtarmaz.

Korkmak utanç verici bir şey.

Ölmek bir şey değil, yaşamamak korkunç.

Ülkede bu korku duvarını önce aydınım diyenlerin aşması gerek.

Eğer insanlar korku ve ölümden kurtulmak için illaki cennet değneğini kullanacak denli zayıfsa belki de ihtiyaçları olan, korku ve ölümdür.

Ölümle burun buruna gelince, korkak insanlar bile çok kez aslan kesilirler.

Bazıları kaçmaktan korktuğu için cesur zannedilir.

Kuvvetliler tehlike olduğunda, zayıflarsa olacak diye algılar.

Korkunun olmadığı yerde cesaret olmaz.

Bir kere yenilin, aksi halde yenilmek korkusu sizi zayıf tutar.

En cesur kişiler bile, ani şeylerden korkarlar.

Aslında zor olduğu için cesaret edemediğimiz şeyler, biz cesaret edemediğimiz için zordur.