Yaşam bir sevme işidir. Doğanın her güzelliğinde bir romantizm var.

Keten kuşu şakıdı bugün gönlüme

Doğa herkese kendi yarattığını sevip okşama içgüdüsünü verir: Karga da, maymun da kendi yavrularına gülümser yalnız.

Kitaplar, Edebiyatın parasıdır, ancak yalnızca Bilimin karşılığıdır.

İyi kitaplar tüm sırlarını bir anda vermezler.

Sevgi her şeyin efendisi ve hepsinde aynı.

Özgürlüğe, kitaplara, çiçeklere, güneşe ve aya sahip olan kimse mutsuz olabilir mi?

Benim için hakiki edebiyatın başladığı yer kitaplarla kendini bir odaya kapatan adamdır.

Şu anda sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim, gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek: seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda.

Birçokları tabiatı severler, ancak sevgilerini tamamlamaktan korkarlar. Onda nihayete kadar gitmeğe cesaretleri yoktur. Eğer gidebilselerdi bütün tabiat varlıklarının arkasında gülümseyen sonsuzluğun yüzünü görürlerdi.

Doğanın kusursuz işleyişinin temeli sevgi ve iyilik. Ben, doğa sayesinde vicdanımın sesini duymayı keşfettim.

Bir klasik herkesin okumuş olmayı istediği ancak kimsenin okumak istemediği eserdir.

Kelimeler, dostum, bir ağacın yaprakları gibidir.

Я не самотны, я кнігу маю...

İnsanları severim, ama doğayı daha çok severim…

Hayatın en değerli üç kaynağını isimlendirirsem, kitaplar, arkadaşlar ve doğa demeliyim.

Evrendeki sevgi ve bunun etrafındaki keskin merak: işte benim dinim.

Kitaplara ve doğaya gidiyorum.

Çok seviyordum kitapları. Çevremizdeki dünya kadar gerçek; neredeyse ondan daha zengin bir evren fışkırıyordu sayfaların arasından.

Kitaplar müthiş etkiliyordu beni.