Başkasını en iyi tanımanın yolu kendini tanımaktan geçer.

Ben her aktörün mutlaka vizörden bakmayı denemesi, hatta bakmayı bilmesi gerektiğine inanıyorum. Biz aktörler; görünmeyi bu kadar seven insanlar olarak, görmeyi bilmeden işimizde başarılı olamayız.

Bize öyle bir güç verin ki, kendimizi başkalarının gördüğü gibi görelim.

Tek çıkar yol, gözlerimizi kendi içimize çevirmemizdir.

Edebiyat, sahip olduğumuz en iyi öteki gözü elde etme; kendimizi kendimizden koparak görme yollarından biri.

İnsanlar kendileri hakkında konuşurken tümüyle dürüst olamazlarsa da, kendilerini başkalarının yerine koyduklarında gerçekten kaçınmaları çok daha zordur.

Ya ufukları küçülüyor ya da küçük ufuklular büyüyor.

Siz ne dersiniz” dedi, “Sizce ben kimim?

Varlığımı tanımlamak adına yeni sıfatlar yaratabilmeliyim.

Yarısı zakkum, yarısı gülüm. Kendimi bulmam için bir rehber gördüm. Yalnız, dilsizdi ve sen onu gâayet hor gördün. Bir öğün için 10 ekmek kendine böldün, ben güldüm.

Bu âciz benzetmeler de olmasa bakacak aynam olmazdı. Kendimi görebileceğin başka bir yer var mıydı?

Beni ancak bir âmâ gördü, göremeden anladı neler hissettiğimi. Dertsize zevâl olmaz. Bana ancak dilsiz anlattı dili olanın dile getiremediklerini. Teşbihte kusur olmaz.

Benim sermayem çift el artı çift göz... Karamsardan varan harbi doğru söz, acılarımsa köz.

Kurumuş yaralarımın kabuklarını söküp arşivinize katmakla elde ettiğiniz hazza anlam veremedim. Yoo ben cahilim.

Uzaktan tanıdık oluyorum yakınlaştığım bu yabancıya.

Siz ne kadar mutluysanız ben de o kadarım, ne az ne çok

Herkes ağlayacak bir göğüs istiyordu ama kimse o göğüs olmayı göze alamıyordu.

Karşımızdakilerin yayınlarını okumak utanç veriyor bize. Oysa bu duygunun tam tersini duymalıyız. Faşistler tarafından kandırılmış yoksul halkla karşı karşıya geldiğimizde sırf devrimci düşüncenin gerçekliğinden dem vuruyoruz ama onlara söylenen yalanlardan haberimiz yok.

Kendine saygı duymayan başkasına da saygı duyamaz.

Ne iş mi yaparım..? Yolculuk ederim. Göğe bakarım..