Tanrı’nın Egemenliği, bir adamın bahçesine ektiği hardal tanesine benzer. Tane gelişip ağaç olur, kuşlar dallarında barınır.

Ey askerim kurşunum, kulun hâli aynı kalem-i kurşun. Anlatayım şöyle ki; dışa kapanıktır başı, yavaş açılır dışa ilki. Ucu sivrildikçe olur sanki ormanda gezen tilki.

Ben sürekli kazık yedim, artık kazığı çok iyi biliyorum. Ama insanı geliştiren şeyler de o kazıklar maalesef. Köteği yedikçe insanın derisi güçleniyor. Kabuk bağlayan yara daha kuvvetlenirmiş. Mesela bir yerinizi kanatın orası kabuk bağladıktan sonra daha sertleşirmiş yani deriniz. Aynen o misal ben de arkadaşlarımı tanıya tanıya hayatı tanıdım.

Öğrenmek için dinlemek zorundasın. Geliştirmek için denemek zorundasınız.

Yaşlandıkça sürekli daha fazla şey öğrenirim.

Okulların en verimlisi, zorluk okuludur.

Hata yapmak doğal, insanlar öyle büyür. Hata yapmak üzere yaratılmışız, çünkü hataların içinde gelişme var.

Çoğu kimse en büyük gelişimi karşılaştığı en büyük güçlüklerle kazanmıştır.

Her olayın bir amacı ve her yeniliğin verdiği bir ders vardır.

Bizler, yürümeyi öğrenen bebekler gibiyiz.

Çok kaybettim ve çok öğrendim.

Törpülenen akıl, daha keskin olur, umutsuzluk mağaralarına düşmez.

Meyvelerinden soyunan “bilgi ağacı”, gelen her yeni dönemde, daha çok meyve döker.

Büyük insanlar doğuştan büyük değildirler; tecrübeler ve yıllar onları büyük yapar.

Mutluluk beden için yararlıdır, ama zihnin güçlerini geliştiren hüzündür.

Öğrendiğiniz azıcık şeyin başka yerde faydasını göreceksiniz mutlaka! Hiçbir tecrübe boşa gitmez!

Geçmişi değiştiremezsin, ondan sadece dersler çıkarabilirsin.

Nasıl ki elmas yontulmadan mükemmelleşmezse, insan da acı çekmeden olgunlaşamaz...

Bilge bir insanın yaşamının geç dönemleri, erken dönemlerinde edindiği aptallıkları, önyargıları ve yanlış düşünceleri düzeltmekle geçer.

Yeni bir şey öğrenmek için, dün aldığınız yolu takip edin.