Hiç yetişkin yok mu?

Yerini vaktinde terk etmeyi bilmek, gerçek olgunluktur.

Irak’ta savaşa girme ve Saddam Hüseyin’i devirme kararı 10 yıllık başbakanlık süremde aldığım en zor, en önemli ve en acı karardı. Bu karar nedeniyle bugün bütün sorumluluğu, herhangi bir istisna veya mazeret olmaksızın kabul ediyorum.

Savaşın çeşitli cilveleri arasında en şaşılacak olanı şudur: Başarıyı herkes kendinden bildiği halde, yenilmenin suçu yalnız komutanın sırtına yükletilir.

Başarıyı herkes kendinden biIdiği haIde, yenilmenin suçu yaInız komutanın sırtına yükIetiIir.

Tek sen buna bir son verebilirsin.

Kimseye ne yapılması gerektiğini söyleyemem. Herkes kendi doğrusuna kendi karar verir. Kimseye cesur olmanız gerekiyor diyerek cesaret veremezsiniz. Ben sadece kendi sorumluluklarım çerçevesinde bunu yaptım.

Pek çok insan, hayatında ters giden şeyler için hep başkalarını suçlamakla vakit harcıyor.

Hayatımın değişmesi için ben kendim değişmeliyim, dediğin anda, işte o anda büyürsün.

Bir insanı üzerinde kontrol sahibi olmadığı herhangi bir şeyden sorumlu tutmak ise kör bir ahmaklıktan ibarettir.

Sorumluluk, çile çiçeğidir.

Hayat karar ve eylemdir. Karar vereceksin, eyleme geçeceksin.

Verdiğiniz her küçük kararın bir sonraki karar üzerinde etkisi vardır.

Yüzün bozuksa aynayı suçlamanın bir faydası yok.

Herkes her yerde hazır bulunur, ama insanın karar vermesi gerektiği yerde herkes ortadan çekilmiştir. Fakat kararlar önceden herkesçe verildiği için 'herkes' insanın sorumluluğunu alır. 'Herkes' kolayca her şeyin sorumluluğunu yüklenebilir, çünkü bu alanda yapılıp edilmiş olanlardan ötürü hiç kimseden tek başına kendisini sorumlu sayması beklenmez. Yapılıp edilenlerden sorumlu hep ’herkes’ ya da ’hiç kimse’dir.

Kurban zihniyeti. Kimileri de sorunlarını çözmek için yapabilecekleri hiçbir şey olmadığını düşünürler, ama aslında vardır. Kurbanlar kendi sorunları için başkalarını ve dış koşulları suçlar. Kısa vadede kendilerini iyi hissetseler de öfkeli, çaresiz ve umutsuz bir yaşama mahkûmdurlar.

Bir insan defalarca başarısız olabilir; ancak asıl başarısızlık başkasını suçladığı zaman ortaya çıkar.

Bir seçim yapmaya mahkumuz ve her seçim telafisi mümkün olmayan kayıplara neden olabilir.

Bir anlam veremediğim şeyleri, birilerine yıkınca kendimi daha rahat hissediyorum.

Basit düşünceli adam, yakınındaki her şeyi suçlamaktan zevk alır.