Sanayi, dev adımlarla büyür; ama tüketicinin satın alma gücü, kaplumbağa hızıyla ilerler.

İnsanlara bak köle gibi çalışıp kazandıklarını sefil gibi harcıyorlar, üstelik harcatanlar çalıştıranlar onları aynı zamanda, köleleştirdiniz mi sefilleştirirsiniz de...

Kişiye ait mülk! Kar! İş! Sahip olduğunuz hayvanlara istediğin şeyi yapma özgürlüğü! Hepsi kapitalistlerin söylediği yalanlardır. Hepsi, yardımsız hayvan kölelerinin acısını çekecek şekilde tasarlandı.

Muhafazakarlar hayvanların düşmanlarıdır. Özel mülkiyetin ve kârların kutsal olduğuna inanıyorlar.

Kültürel bir çöl yaratılmışsa, orada her şey satılabilir. Çünkü çölde her şey mucize etkisi yapar.

Ürettiğimiz tüm mallar, sürümleri kolay olsun ama çok dayanmasın diye, bile bile üstünkörü yapılıyor.

Kapitalist üretimin en büyük engeli, sermayenin ta kendisidir.

Lüks doğal gereksinimin zıddıdır.

Verimsiz ve müsriftir, çünkü insanın gereksinmeleriyle ilgilenmek yerine, gitgide artan fiyatlarla ve kârla ilgilendiği için, ekinlerin ve malların göz göre göre yokedilmesine izin verir.

Öteki bütün kapitalist ülkelerde olduğu gibi Birleşik Devletler’de de, bolluğun ortasında açlık, varlığın içinde kıtlık, zenginliğin göbeğinde yoksulluk vardır.

Halkın büyük bir kısmı, satın almak ister ama parası yoktur. Zengin azınlığın ise, parası, harcamakla bitmeyecek kadar çoktur.

Kapitalist ülkelerde bolluğun ortasında açlık, varlığın içinde kıtlık, zenginliğin hemen yanında yoksulluk vardır.

İşveren, işçiye sekiz saatlik çalışması ile yarattığı ürünün karşılığını ödemez, sekiz saat çalışması için para verir.

İşçiler daha da yoksullaştılar, çünkü tekelciler, işçilere, üretkenliklerine eşit bir ücret ödemiyorlardı .

İşçinin ücret olarak aldığı ile ürettiği malın değeri arasındaki farka, artı değer denir.

Kapitalist sistemde kâr imkanı yoksa üretim olmaz.

Kapitalist toplumda çarkları döndüren kârdır.

Ticari bir bakış, Noel olmasaydı onu icat etmek gerekli olacaktı.

Kapitalist üretimin en büyük engeli, sermayenin ta kendisidir.

Lüks doğal gereksinimin zıddıdır.