Güneş, hem kötü, hem de iyi insanların üstünde parlar.

Dünyanın en iyi insanlarının bile kötülük yaptığı olur, en kötüler niye sürekli kötülük yapsınlar ki?

Kötü insanlar, iyi insanları sınamaya yarar!

İyilik sonuçtur kötülük sebep, iyilik uzun kötülük kısa sürer, iyilik yavaş gelir yavaş gider, kötülük hızlı gelir hızla kaybolur gider, iyilik yüzeyseldir kötülük derin, iyilik dengeyi bozar kötülük kurar ve dahi iyilikten sonra kayıp kötülükten sonra kazanç gelir; buna rağmen ama her kötü bu kadar kötüyken bile bir iyi bulmak, kötüyken bile düşmeyen kıymetinin algılandığını sınamak için kötüdür.

İyiler kötülük, kötüler iyilik yapınca kaybeder

İyi insan talihsizlikleri tahammül edilemeyecek kadar büyüdüğünde hayatı terk eder;kötü insan da ziyadesiyle müreffeh ve muzaffer anında.

Sana kızmıyorum, çünkü, bütün iyi insanlar gibi, kötülüğünü farkında olmadan yapıyorsun…

Sanatı düşünen, sanatı yaşayan insandan aslında kötülük gelmez.

İyi siyah veya iyi beyaz olmak gibi bir durum yoktur. İyi veya kötü insanlar vardır.

Kötülüğü adaletle, iyiliği iyilikle karşıla.

Ne iyi insanlar vardır ki azap içinde ölürler. Ne fena adamlar olur ki duymadan kalıbı dinlendirirler. Tabiat bu konuda çok saygısızdır.

İnsanların zayıflıkları, hayırdan çok kötülüğe düşkünlüklerinden gelir.

Kızmasını bilmeyen insan iyi olmayı da bilemez.

Bütün kötülükler, bütün erdemler kalbimizdedir, senin kalbindedir, benim kalbimdedir.

Fenalık her zaman cezasını görür. İyilik, önünde sonunda mutlaka mükâfat bulur.

Önemli olan, Tanrı’nın bir enstrüman yaratmış olmasıdır. İnsan denen bir enstrüman. Ancak yarattığı müzik enstrümanını çalamayan bir usta gibi, Tanrı da insandan doğru sesi çıkaramamıştır. Bu yüzden, Tanrı hariç bütün güçler insanı çalmış ve özellikle de şeytan en güzel melodilerini onunla bestelemiştir.

Tanrı, iradesini hâkim kılmak için yeryüzündeki iyi insanları kullanır; yeryüzündeki kötü insanlar ise kendi iradelerini hâkim kılmak için Tanrı'yı kullanırlar.

Her türlü kötülüğü beklerim senden; bu yüzden istiyorum senden iyiliği.

Hiçbir şey insan kadar yükselemez ve onun kadar da alçalamaz.

Elinde hep iki olanak var: Rastlantıya göre kötülük ya da iyilik. İnsan biriyle bir kez karşılaştı mı, ötekiyle de karşılaşacaktır.