Dünyanın en iyi insanlarının bile kötülük yaptığı olur, en kötüler niye sürekli kötülük yapsınlar ki?

Kötü insanlar, iyi insanları sınamaya yarar!

Bir insanın hem büyük ve hem de iyi olması pek enderdir.

Konuşma, eylemin aynasıdır.

İnsan sevdiği şey kadar iyidir.

En büyük sermayelerden daha büyük bir şey insan karakteridir.

İyi görüp beğenen yani düzgün insan kanuna sarılır.

Her şeyde iyi kötü olabilir. Musıkide iyi olan; karakteri sağlamlaştıran, insanı cömertliğe ve cesarete, iyi ve faydalı ahlaka sevk eden musıki iyidir.

Birinin gerçek yüzünü görmek istiyorsan, Kendisine hiçbir iyiliği dokunmayan birisine nasıl davrandığına bak.

Ahlaksız insan başaramayacağı işi üstlenen insandır.

Ağaç inceliğinden, adam kalınlığından kırılır.

İyi siyah veya iyi beyaz olmak gibi bir durum yoktur. İyi veya kötü insanlar vardır.

İnsanlar arasında iyilikten başka hiçbir üstünlük kabul etmem. Karakterin olmadığı yerde, ne büyük sanatçı, ne de büyük mücadele adamı vardır. Orada var olan, zamanın yok ettiği, içleri boş yaratıklardır. Bütün mesele, büyük görünmek değil, gerçekten büyük olmaktır.

Yeteneği en iyi, karakteri en kötü durumda değerlendirin.

Kendi mutluluğundan başka hedefi olmayan insan kötü insandır.

İnançlı insanı iyi bir insandan daha değerli gören tüm öğretiler sahtedir.

İyi insan, güzel söz söyleyen değil, söylediğini yapan ve yapabileceklerini söyleyen insandır.

Yeteneği en iyi, karakteri en kötü durumda değerlendirin.

Gerçekten mutlu olanlar, iyi insanlardır.

Bir insan için Allah’ın en büyük ihsanı iyi ahlâktır. Güzel bir yüz veya nazlı bir davranış bile, kalp kötüyse, fena (kötü) ahlâkı gizleyemez.