Darwin, mağaraya konan bir insanın körleştiğini yazıyor. İnsanın gelişmiş türü olan 'aydın' da bunu tersi oluyor: Karanlıkta gözü büyüyor.

Siyah bir ışık görüyorum.

Bu kolay. Ben onu düşünmüyorum. Onlar gelecekse, zaten gelecektir.

Karanlıklar için ben ölümüm.

Türkiye’dekiler benim için Amerika’nın, İsrail’in, yok Türkiye’nin adamı diyorlar. Devletlerle yatağa girmek ayıyla yatağa girmeye benziyor. Biliyorsunuz ayıyla yatağa girdiğinizde, tırmalıyor yani. Benimki de o durum artık.

Işık her şeyden hızlı olduğunu düşünür. Ama ışık ne kadar hızlı olursa olsun karanlık her zaman ondan önce ulaşmış ve onu bekliyor olur.

Filmdeki kötü adamlar kobra yılanı gibidirler. İzlerler, izlerler, izlerler. Sonra da sokarlar.

İnsan özü karanlık bir deniz; fazla açılmaya gelmez.

Sabah yumruk konuşur, gecelerimde silahın notaları.

Bir dünyayı dinle ya da Semavi türden dinlerle doldurmak, sokakları dolu silahlarla doldurmaya benzer. Kullanılırsa şaşırmayın.

Sokaklarda geceden de karanlık bir şeyler var.

Yatağımı kabristanların ve tabutların arasına kurdum. Kara Ölüm’ün kazandığı ganimetleri sergilediği yere…

Kalbin yolu güzeldir ama tehlikelidir. Zihnin yolu sıradandır ama güvenlidir.

İrtica, yatağımızın başucundaki bir bardak suya karıştırılan zehirdir.

Aile hayatının kendisi, en güvenli, en geleneksel, en çok kadın seçimlerinin onaylandığı bir kutsal alan değildir: Sürekli olarak tehlikeli bir yer.

Eğer güneşe akıllıca bakmazsak, karanlık içinde kalırız.

Eğer bir tanrı varsa, o karanlıkta çok güzel bir örümcek odur.

Karanlığı yudumladım, yutkundum ve içinde boğuldum.

Savunma araçları agst. yabancı tehlike, her zaman evde tiranlığın araçları olmuştur.

Tarihsel olarak yabancı tehlikeye karşı savunma araçları, evde tiranlığın araçları hâline geldi.