Hayatın macerası öğrenmektir.

Kendilik başkalarını dışarıda bırakarak değil, onları da kapsayarak gelişir

Kişide yanlış bir zaman algısı olmalı ki benlik algısı oluşabilsin.

İçimde bir embesil var. Onun hatalarından ders almalıyım.

Uzayın bilinmezlerine ulaşmak, "bilgi çağında devrim yapmak" için, sadece uygar olmak yeter.

İnsan zihninin gelişimi hala yüksek bir maceradır, birçok yönden dünyadaki en yüksek maceradır.

Annem bana hep derdi ki benliğini doğada ara. Mesela; bir ağaca bak, her mevsim değiştiği için büyüyor. İnsanda öyle, sen her zaman aynıysan büyüyemezsin.

Zihin kuramı gelişmemiş kişide matür bir benlik kurulumundan söz edemeyiz

İçini kaz, içinde iyilik pınarı var. Sen sonsuza dek kazarsan, o da sonsuza dek akacaktır.

Yeni bir keşif için, yeni yerler değil, yeni bir bakış açısı gerekir.

Hatalar yeni keşiflere açılan kapıdır.

Hayat bir açılımdır ve ne kadar uzağa gidersek o kadar çok gerçeği kavrayabiliriz.

Kendimizi kaybedene kadar kendimizi bulma umudumuz yoktur.

Kaybolmadıkça kendimizi anlamaya başlayamayız.

Gerçekten iyi. Bu hızla devam edersem normal bir insan kadar olgunlaşmam ne kadar vakit alır acaba.

Yalnız ötesine geçtiğimiz sürece sınırları hissederiz.

'Tek başına kendimi ne kadar geliştiririm' değil. 'Kendi başıma başkasını nasıl geliştiririm' ilke budur.

Mizah çelişkiyi görme yeteneğidir. Özellikle gülünçlü çelişkiyi sezebilme işidir. Bu da eleştirinin kaynağı anlamındadır. Bunun için mutlaka zeka gerekiyor, ama tersi de doğrudur; mizah yapa yapa zeka gelişiyor.

Politikada 'yenilgi', bilimde 'yanlış' en büyük öğretmendir.

Beni yoldaş öğrenciler yetiştirdi.Beni Ergin (Günçe) yetiştirdi, beni Cemal (Süreya) yetiştirdi, beni Taner Timur yetiştirdi.