Bu gezegenin şöyle bir sorunu vardı - daha doğrusu eskiden vardı-: Üzerinde yaşayan halkın büyük bölümü çoğu zaman mutsuzdu. Bu sorun için pek çok çözüm önerilmişti, ama bunların çoğu genellikle yeşil renkli küçük kâğıt parçalarının hareketleriyle ilgiliydi. Bu tuhaftı, çünkü aslında mutsuz olanlar yeşil renkli küçük kâğıt parçaları değildi...

Her şey para için. İnsanların amacı artık dünyayı değiştirmek değil, cebini doldurmak.

Nihayet insanlık da öldü. Haber aldığımıza göre, uzun zamandır amansız bir hastalıkla pençeleşen insanlık, dün hayata gözlerini yummuştur.

Erdeme para kadar saygı duyulmamıştır.

Dolar ile yaşam karşı karşıya geldiler dolar kazandı.

Parayı sevmiyorsan Kanada'da yaşa.

En büyük insan başarıları hiçbir zaman kâr amacı gütmedi.

İnsaniyeti karaborsaya sürmüşler!

Medeniyet, insanoğlunun kalbindedir. Orada değilse hiçbir yerde değildir.

Para kazanmak mı yoksa mantıklı olmak mı istediğinize karar vermelisiniz, çünkü ikisi birbirini dışlar.

Toplumumuz, üst üste konmuş paranınki dışında bütün derinliklerden korkuyor.

Alemin hastalığı kibirdir.

değer yargılarıyla karıştırılıyor. Oysa etik; bilgilerden oluşan...

kültürel

karıştırılıyor; yani bir toplulukta geçerli kültür, en geçerli

ahlakla

İnsanoğlunun açlığı çokluğundan değil, bokluğundandır.

Ne olurdu yani, birdene de insanlık moda olsa!

Türkiye'de sistem her devirde kapitalizm. Bundan şikayetçi bir halk da yok, bunu değiştirmeye gücü yetecek parti de yok. Bunu eleştirecek bir entelektüel de yok, işe buradan başlamak gerektiğini düşünen bile yok. Herkes paraya fit oldu.

Zenciler köleliği kabul eden tek halktır çünkü sahip oldukları insani özelliklerin derecesi düşüktür ve hayvanlar basamağına yakındırlar. Köleliği kabul eden diğer halklar bunu rütbe veya nüfuz kazanmak için yaparlar. Buna örnekler doğudaki Memlük Türkleri ve [İspanya'da] devlet hizmetine giren Frenkler ve Galiçyalılardır.