Hepimizin içinde zenginliğe ya da fakirliğe sağlığa ya da hastalığa ve özgürlüğe ya da köleliğe izin veren güç yatar. Bunları kontrol eden başkası değil biziz.

İnsanın seçemeyeceği tutkular var.

Kendimden başka hiç kimse düşüşümden sorumlu değildir. Ben, kendimin en büyük düşmanı, felaketli kaderimin nedeniyim.

Tabiatta sakınması zor birtakım zorlu sebepler varsa da çok defa kendini saadete ve bahtsızlığa sürükleyen yine insanın kendisidir.

İnsan birçok şeyden sorumlu olabilir. Fakat çirkinliğinden asla. Çünkü bu felaketin en büyük mağduru yine felakete uğrayanın kendisidir. Başkası değil.

İnsan kendi saadetinin mimarıdır.

Bir insanın kendisinin yapabileceği şeyleri tanrılardan istemesi anlamsızdır.

Bir gemi doğuya gider, bir gemi batıya. Esen aynı rüzgârdır; hangi yöne gideceğini belirleyen rüzgâr değil, yelkendir.

Başımıza bela geldi deriz; halbuki belaya ayağımızla kendimiz gitmişizdir.

Coğrafya değil, attığın oy kaderindir. Coğrafya kader olsa; bir Kuzey Kore'ye bak bir Güney Kore'ye bak. Bir Türkiye'nin Ege sahillerine bak, bir Yunanistan'ın Ege sahillerine bak. Bir Mısır'a bak, bir İsrail'e bak.

Kendi geleceklerimizi kendimiz hazırlar, sonra da kader deriz.

Her düşüşün altında bir başkası vardır. Ve herkes kendinin mezarıdır.

Sorumluluğundan kaçmak; insanın kendisine ihaneti oluyor.

Eğer din beni insanlardan uzaklaştıracaksa onlardan ışık yılı uzakta olmaya varım.

Şu andaki durumuyla dünyamız, biz insanların yarattığı bir dünyadır. Başka türlü de olabilir.

İnsan, seçmesini bilen hayvandır.

Bir kez geçer, bir insan bir karşı'ya, Ondan sonra artık her-şey karşı'dır. Orada bir dur-yeri olsaydı ya.. Olmaması bir karşı-yarışı'dır.

Bu dünyaya istediğimiz gibi gelmedik, bu dünyadan istediğimiz gibi gidemeyiz.

Ben kimsenin canını yakmadım; onlar benim ateş olduğumu bile bile geldiler.

İnsan, istediği an özgür olur.