Uyurken bana bakma. Uyuyan her insan aptal görünür.

İnsanlar üzerinde pek çok şey söylenir, ama insandan söz edilmez hiç.

Herkes üstünü örtüğünün altında kalır.

İnsan gerçeği bilecek niteliğe sahiptir. Bir şey sağduyulu ile inşa edildiğinde deneyimle doğrulanmış olur.

Fakat insanlar sistemlere, bazı soyut kavramlara o denli bağlıdırlar ki, sadece mantıklarını haklı çıkarmak için gerçekleri göz göre göre değiştirmeye, gözlerini kapayıp kulaklarını tıkamaya razıdırlar.

Bazı insanlar gerçeklerle yüzleşemiyor.

İnsanlarda tek güzel kanun, suyu ışık yapmaları, düşü gerçek yapmaları, düşmanı kardeş yapmalarıdır.

İnsanı yaralayan tek şey gerçektir.

Yalan olduğunu bilsen dahi, inanacaksın insanoğluna.Yani dinleyeceksin onu, ne için yalan söylediğini anlamaya çalışacaksın. Bazen yalan insanın özünü gerçeklerden daha fazla açığa vurur.

İnsanlar düşünmeyi öğrendiler mi, düşüne düşüne gerçeğe ulaşmayı da öğrenirler elbet.

Önemli olan insanların düşünmeyi öğrenmeleri. O zaman gerçeğe giden yolu kendileri bulabilirler.

Aklı ve gerçekleri kullanan bir insan mükemmele erişecektir. Doğa insanın akıl gücüne bir sınırlama getirmemiştir.

Yalnızca gerçeğin bilinmesi insanları özgür kılabilir.

Gerçeği bilmek birkaç filozofun ilgisini çekebilir ama insanlar genelde hayalleri tercih eder.

Bizi kimse aldatamaz; kendi kendimizi aldatırız.

Gerçek vardır; sadece yalan uydurulur.

Düşünce basamaklarını kateden insan sonunda kendisine döner. Gerçek varlığın kendisi olduğunu keşfeder. Aslında insan Tanrı; Tanrı da insandır.

İnsanlar duvarları sever pencereleri değil; çünkü duvar sana bir şey göstermez. İstediğin şekilde boyar, ona inanırsın. Ama pencereden istemesen de gerçeği görmek zorunda kalırsın.”

Doğru, yanlış kişinin ağzında bile doğruluğundan bir şey yitirmez.

Temel gerçek şudur: İki insan birbirlerini varlıklarının özünden tanırlar.