Özü sözü doğru olanların ortak yönü de budur: Karşısındaki kişinin de içten konuştuğunu sanırlar.

Davranış, herkesin kendi yüzünü gösterdiği bir aynadır.

Bir kere başlarsan söylemeye yalan, onu bırakmaz ve yalanlar söylemeye kolay alışırsın.

Bir ömür geçirdiğinde tamamının altına imzanı atmalısın.

Yükün dürüstlükse, gücün düşer belki, fakat başın hiç düşmez.

İnsanlar göründükleri gibi olmalıdır. Eğer değillerse hiç görünmesinler daha iyi.

Para, insanın temel karakteristik özelliği neyse onu öne çıkarır. Görgüsüzsen, paran olduğunda da ‘milyarder bir görgüsüz’ olacaksın demektir.

Bir insanda üç şey arayın; Zeka, kalp ve dürüstlük. Eğer sonuncusu yoksa ilk ikisiyle de uğraşmayın.

Dürüstlük çok pahalı bir hediyedir, ucuz insanlardan beklemeyin.

Yalan zeka işidir, dürüstlük ise cesaret. Eğer zekan yetmiyorsa yalan söylemeye, Cesaretini kullanıp dürüst olmayı dene...

Az yalan söylenmez; yalan söyleyen her yalanı söyler!

Pısırık, beceriksiz olmayı yeğlerim, yalancı, dalavereci olmaktansa.

Olduğum kişiden başka hiçbir izlenim oluşturmayı tasarlamam.

Dürüstlük, bilgelik kitabının ilk dersidir...

İyi davranışlar, samimiyetten yoksun olduğunda, güzel ama ölü bir hanım gibidir, kibarlıktan yoksun olan doğru sözlülük ise; neşter gibidir, etkili fakat tatsız. Nezaketle birlikte açık kalplilik, faydalı ve çok güzeldir.

Dürüst bir insan daima çocuk kalır.

İnsanlar göründükleri gibi olmalıdır. Eğer değillerse hiç görünmesinler daha iyi.

Sürekli ikiyüzlülükle azap çekmektense, içtenlikten dolayı hor görülmek daha iyidir.

Yaşamın sonuna doğru durum tıpkı maskelerin çıkartıldığı bir maskeli balonun sonuna doğru olan bitene benzer, insan, yaşamı süresince temas halinde olduğu kişilerin aslında kim olduklarını görür şimdi. Çünkü karakterler gün ışığına çıkmış, eylemler meyvelerini vermiş, başarılar hak ettikleri değerlere kavuşmuş, bütün yanıltıcı imgeler de parçalanmıştır. Yani bütün bunlar için zaman gerekliydi.

Yanlış bir görüşü geri almak onu savunmaktan daha çok kişilik gerektirir.