İnsanı kendine ve topluma yabancılaşmaktan alıkoyacak, içerisinde gömülü bulunduğu hâlden çıkartacak olan tarih bilincidir.

Canı sıkılan herkes değişim istiyor.

İnsan kendisini sessizce kaybeder. Kaybettiği başka her şeyi fark eder kendini kaybettiğini anlayamaz.

Bir ara insanları anladığımı sandım, sonra sandığımı anladım.

İnsanın bildiği arttıkça, bilgisizliği azalmaz.

Hayatımın ilk dersi; kimse sürekli açık gözlerle dünyaya tahammül edemez.

İnsan tabii ki istediğini yapabilir ama istediğini isteyemez.

Kitaplar bize ne tür eşekler ve aptallar olduğumuzu hatırlatmak içindir.

Bu yüzyılda yeni bir inanç doğmuştur: Doğayı insana karşı korumak.

Sana kızmıyorum, çünkü, bütün iyi insanlar gibi, kötülüğünü farkında olmadan yapıyorsun…

Keşke, insanlar birbirine verdikleri ilgiyi doğaya da verseler, sokaklarına da, denize de, kuma da. Bizi güzel canlı yapan doğa. Düşünün sonumuz toprak…İlle de toprak olunca mı anlamak lazım?

Bu dünyada insanlar her zaman istediklerini yapmanın bir yolunu bulur.

Beşer ile insan arasında önemli bir fark vardır:Aklını kullanmak!

İnsan, haklarından daha çok, istekleri için savaş verir.

Kimse takdir edemez alemde/Kendi mahiyetini reyi ile/Münferit vasıta-i rüyet iken/Göremez kendini dide bile (Kimse kendi niteliğini kendi görüşüyle algılayamaz. Tek görme organı göz olduğu halde gözün kendini göremediği gibi.)

Bilim, doğanın nihai gizemini çözemez çünkü biz, çözmeye çalıştığımız gizemin bir parçasıyız.

Her şeyinle eşsiz olduğunu sakın unutma. Tıpkı diğer herkes gibi.

Yaşam, insanların bastıramadıkları daha iyiye ulaşma istekleri yüzünden hep yeterince kötü olacaktır.

İnsan istedi mi, pişman olmaya daima zaman bulur.

Birer hasta adamız hepimiz, hastalığımızın kaynağından habersiz, Bazılarımız öfkesini bilmiyor, Bazılarımız suçunu, Bazılarımız hatasını, Bazılarımız nefretini, Acınacak haldeyiz, Hastalığımızın kaynağını bilmiyoruz.