Neler yapabilirmişim, bir ben bilirim. Başkaları ise, çok çok, "belki yapardı" diye düşünür, o kadar.

Gerçek güçlülük, kendi gücünün sınırlarını iyi bilmektir.

Kendi cahilliğini okuyabilmek öyle sanıldığı gibi kolay değildir.

Kişinin bir şeyler yapma veya olma kudretini fark etmesi kadar korkunç bir şey yoktur.

Kendinizi tanıyın.

Sizi sınırlandıran unsurları öne sürerek savunmaya geçtiğiniz zaman, bu düşünce ve sözlerin sizin için yaptığı tek şey, önünüzü keserek yaratma kaabiliyetinize müdahale etmek olur.

Eğer insanları önyargılarından kurtaracak bir şey yapabilirsem, kendimi ölümlülerin en mutlusu sayarım. Önyargı dediğim, bazı şeyleri bilmemek değil, kendini bilmemektir.

Soylu düşüncelerin eşlik ettiği adamlar hiçbir zaman yanlız değildir.

Kendinizi unuttuğunuz yerden daha karanlık bir köşe yoktur içinizde.

Kendini bilmek ruhunu bilmektir.

Çekip giderken kendi kendime şunu söylüyordum: Ben bu adamdan daha bilgeyim. İkimiz de güzel ya da iyi bir şey bilmiyor olabiliriz; ama o bir şeyler bildiğini sanıyor, oysa hiçbir şey bilmiyor, bense, biliyorsam, bildiğimi de sanmıyorum. Bana öyle geliyor ki, bilmediklerimden ve bildiğimi de düşünmediğim şeylerden dolayı ondan biraz daha bilgeyim.

Bilirken susmak, bilmezken söylemek kadar kötüdür.

Centilmen, hoşgörülü, bilge ve sorumlu olabilmek bir miktar çetinlik gerektirir.

Bir ağaçtan milyon tane kibrit çıkabilir ama bir kibrit bütün ormanı yok etme gücündedir. Hepimizde o bir kibritin gücü yok mu?

Kendini bilen, bilmeyenin kusuruna bakmaz.

Seçimlerini bilgelikle yap, çünkü istediğin şey eline geçebilir.

İnsana: "Kendini bil!" denilmesi, yalnız gururunu kırmak için değil, değerini de bildirmek içindir.

Sorunumuz ne olursa olsun, yaşadıklarımız, iç dünyamızın dışarıya yansıyan sonuçlarıdır.

Kim olduğunu insan ne kadar geç anlar. Kim olabileceğini ne kadar geç çözer.

İnsanın rüya görmesi önemlidir, ancak kendi rüyalarına gülebilmesi belki de aynı derecede önemlidir.