İnsanı kendine ve topluma yabancılaşmaktan alıkoyacak, içerisinde gömülü bulunduğu hâlden çıkartacak olan tarih bilincidir.

Kalktım yürüdüm elimdeki çaresiz soruyla. İnsan neden hep sona bırakır kendini?

Deli dedikleri etrafında neler döndüğünü çözmeye başlamış bir insandır hepsi bu.

Gerçek iyimserlik sorunların farkındadır ama çözümleri de tanır.

Bir insanı cevapları ile değil sorularıyla yargılayın.

İnsan kendisini sessizce kaybeder. Kaybettiği başka her şeyi fark eder kendini kaybettiğini anlayamaz.

Bir ara insanları anladığımı sandım, sonra sandığımı anladım.

Sanat bir meseleyi görünür kılar, siyaset çözer.

İnsanın bildiği arttıkça, bilgisizliği azalmaz.

Hayatımın ilk dersi; kimse sürekli açık gözlerle dünyaya tahammül edemez.

Tek çıkar yol, gözlerimizi kendi içimize çevirmemizdir.

Kitaplar bize ne tür eşekler ve aptallar olduğumuzu hatırlatmak içindir.

Tek çıkar yol, gözlerimizi kendi içimize çevirmemizdir.

Anlamalıyız ki, bu ölümler önlenebilir!

Bu yüzyılda yeni bir inanç doğmuştur: Doğayı insana karşı korumak.

Kent de böyle işte. Herhangi bir sorunun yanıtını biliyorum, diye düşündüğün anda, artık sorunun bir anlamının kalmadığını fark edersin.

Sana kızmıyorum, çünkü, bütün iyi insanlar gibi, kötülüğünü farkında olmadan yapıyorsun…

Keşke, insanlar birbirine verdikleri ilgiyi doğaya da verseler, sokaklarına da, denize de, kuma da. Bizi güzel canlı yapan doğa. Düşünün sonumuz toprak…İlle de toprak olunca mı anlamak lazım?

Beşer ile insan arasında önemli bir fark vardır:Aklını kullanmak!

Kimse takdir edemez alemde/Kendi mahiyetini reyi ile/Münferit vasıta-i rüyet iken/Göremez kendini dide bile (Kimse kendi niteliğini kendi görüşüyle algılayamaz. Tek görme organı göz olduğu halde gözün kendini göremediği gibi.)