Düşünce, tamamen, zihni oluşturan bir insan eylemidiir.

İnsan düşünmeye başladığında artık etrafa körü körüne saldırmaz.

Zihnin varlığı: İnsanın içindeki küçük insan.

Tarihi değiştirebilenler, ancak ve ancak insanın kendisi hakkındaki düşüncesini değiştirmeyi başarabilmiş olanlardır.

Düşünce, düşüncenin düşüncesidir.

Düşünmeyen insanlar uyurgezerlere benzer.

İnsan öyle yaratılış ki: düşünür, taşınır, hamle yapar...

Kafa karışıklığı iyidir, insan bir kafası olduğunu anlar.

İnsan, seçmesini bilen hayvandır.

İnsan beyni değirmen taşına benzer. İçine yeni bir şeyler atmazsanız, kendi kendini öğütür durur.

İnsanı kendine ve topluma yabancılaşmaktan alıkoyacak, içerisinde gömülü bulunduğu hâlden çıkartacak olan tarih bilincidir.

İnsanın aklına ne hatıralar geliyor!

İnsan düşüncesinin tarihi, insan budalalığını ortaya koyar.

Modern insan, neredeyse on binlerce yıl önce sahneye çıktığı andan itibaren, kadınlardan doğan, büyüyen ve yaşlanan, sonunda hareket etmeyi ve nefes alıp vermeyi kesen ve en sonunda da cansız kemiğe dönüşen fiziksel bir bedenden fazlası olduğuna dair bulanık bir kavrayış taşımış görünmektedir.

Nasıl kafa sayısı kadar düşünce varsa, kalp sayısı kadar da sevgi çeşidi vardır.

Düşünce bir defa uyandı mı, bir daha uyumaz.

Düşünce, bir sabah kaçırılmış olanın anısıyla uyandırılmayı bekler - ve böylece öğretiye dönüşmeyi.

Düşünce kendini düşünmeyi unuturken aynı zamanda kendi bekçisi haline de gelmiştir.

İnsanların kendine karşı değil insana karşı cesareti var, halbuki ilki olsaydı, olaylara karşı da cesareti olurdu.

Her duygunun kendi düşüncesi vardır, buradan her düşüncenin de bir duygusu olacağı fikrini çıkarmayın ama, duygusuz çok düşünce vardır dünyada!