İnsan olmak en zorudur.

Babalar evlatlarının yaptıklarından her zaman mesul değillerdir.

Çünkü yaşam bir yanıt değil, bir sorundur; bunun yanıtını sadece siz bulabilirsiniz.

İnsanı geliştiren toplum ya da onun sözleşmeleri değil, kendisidir.

Kendini özgür bırakmak bir şeydi, o özgür benliğin sahibi olduğunu iddia etmek başka bir şeydi.

Başkasının yaşamanı omuzlarında taşımak yüktür.

Bir fırtınada kaptan, rüzgâra söz geçiremiyorum diye gemiyi bırakır mı?

Ve bana geceler yetmiyor. Günler yetmiyor. İnsan olmak yetmiyor. Sözcükler, diller yetmiyor.

Fırtına koparken uyursam, boğulmayı hak etmiş olurum.

Dünyayı tek başıma kurtaramayacağımı gayet iyi biliyorum. Ancak haksızlığa karşı hep ön saflarda olacağım.

Nasıl olur da insan kendine uygun gördüğü rol uğruna, kendini ortadan kaldırır?

Her insan yalnızdır.

Önce insani sonra toplumsal sorumluluklarla elini taşın altına koyanların, koymaya hazır olanların en değerli mücadelesi eşitliktir.

Kimseye ne yapılması gerektiğini söyleyemem. Herkes kendi doğrusuna kendi karar verir. Kimseye cesur olmanız gerekiyor diyerek cesaret veremezsiniz. Ben sadece kendi sorumluluklarım çerçevesinde bunu yaptım.

Çiçek yanıt verdi: Seni aptal! Görülmek için mi açtığımı sanıyorsun? Kendi zevkim için açılıyorum, başkaları için değil çünkü hoşuma gidiyor. Aldığım zevk var olmaktan ve açmaktan ibaret.

Herkes sonuna kadar kendisi olmak ister.

Kendin olmak için bir kimliğe ihtiyacın yok; başkası olmak için bir kimliğe ihtiyacın var.

Hiçbir gruba ait değilim, hepsiyle savaşacağım.

Özgürlük, yok olmaya asla bir nesilden daha uzak değildir. Özgürlüğü kan dolaşımıyla çocuklarımıza geçirmedik. Aynısını yapmaları için savaşılmalı, korunmalı ve teslim edilmelidir.

Benim düşünceme göre hayvan hareketleri hayvan tacizcilerinin ve katillerin ekonomik çıkarları dışında hedef almalı, bizleri gerçekten de vahşetleri işleyenleri hedeflemeliyiz.