Dünyanın açıklanması ve keşfedilmesi için gerekli olan her şey, düşünme gücümüzün menzilindedir.

İki şey dünyaya hükmeder; biri kılıç, diğeri düşünce. Kılıç, eninde sonunda düşünceye yenilir.

Kalem kılıçtan daha güçlüdür.

Hegel'in belki de en büyük katkısı, düşünceye büyük bir hız takması ve sonsuz bir güç yüklemesidir. Hegel'de, düşüncenin kendisi büyüleyicidir. Marx, bu hızda, Hegel ile aynı yerdedir ve düşüncenin gücüne kütle giydirmektedir. Aydın mı, bu noktada hem hegelyen ve hem marksist olandır. Aydın, düşüncenin hızına ve gücüne inanan saftır.

Materyalist bir dünyada yaşıyoruz ve materyalizm nerede olursa olsun insanlığa çok güçlü bir şekilde hitap ediyor.

Ben gücümü silahlardan almam. Ben gücümü kitaplardan ve düşünmekten alırım.

Hiçbir şey düşünceden daha etkili değildir çünkü o bütün evreni dolaşır; hiçbir şey zorunluluktan daha güçlü değildir, çünkü her şey ona teslim olur.

Düşünce kendini bastırmanın amacı, dil silahıdır.

Bir adamı öldürebilirsin ama bir fikri öldüremezsin.

Siyaset kılıcı yener.

Bu kıza sahip olmak için soyunun müsait olmadığı kendisine söylendiğinde, “evet ama ben kılıcımın oğluyum” diye karşılık verir.

Dilimin sınırları, dünyamın sınırlarıdır.

Güç ve fikir arasındaki mücadeleyi daima fikir kazanır.

Yetkin insanda düşüncenin gücü, iradenin gücü ve kalbin gücü olmalıdır.

Bir damla mürekkep bir milyon kişiyi düşündürebilir.

Dünya kurulduğundan beri kılıç mı daha kanlı kalem mi ayırt edilebilmiş değildir. Bence kılıç yarası bir kalem yarası bin...

Halkın nüfuzu, dünyanın gerçek hükümetidir.

Toplumun düşüncesi jilet gibidir... Güçsüz ondan korkar, bilgisiz onunla elini keser, akıllı ise kullanmasını bilir.

Sevginin gücü, güce olan sevgiyi yendiğinde, dünya barışı tanıyacak.

Böylesine sefil ve zalim bir dünya onun hakimi olmak için gösterilen bunca çabaya değer miydi?