Olduğum kişiden başka hiçbir izlenim oluşturmayı tasarlamam.

Yapmacık olup Sevilmektense, kendim olup nefret edilmeyi terçih ederim.

Sahnede ya ağlar gibi yaparsın ya da gerçekten ağlarsın. Ben ağlamayı seçiyorum. Gibi yaparsanız, seyirci de sizi seviyormuş gibi yapar.

Kesinlikle yeni olan bir düşünce insanların pek ender karşılaştıkları bir şeydir.

Kendisine özgü bir yargı oluşturmak pek az kişinin ayrıcalığıdır; bunlar dışında kalan dünyayı otorite ve örnek yönlendirir; onlar başkalarının gözleri ile görür, başkalarının kulakları ile duyarlar.

Düşünebilen pek az sayıda insan vardır yine de herkes bir düşüncesi olmasını ister. Ancak diğerleri tarafından hazırlanmış olanları aldığında kişinin onları kendisine uyarlamasından başka elinde kalan şey nedir?

Ben hiç gülmedim demem; güldüm. Güldüm ama şöyle içten, candan gülmedim.

Sahip olamadıklarının peşine kaç kez takıldı düşüncen? Tahminimce aklın bilinmez kişiler tarafından kirâlık.

Sürekli başkalarının yaptıklarını okursanız, onların düşündükleri gibi düşünürsünüz.

Ben alıntıları sevmem, bana sen ne bildiğini söyle.

Sesi yüreğinde duymazsan söyleyecek sözün kalmaz.

Bir maske taktığını fark ettiğin anda, o maske düşmeye başlamıştır zaten.

Başkalarının düşüncelerine göre hareket edeceksek kendi düşüncelerimizin ne anlamı kalır.

Dünyada söylenilmedik söz yoktur derler.

Gerçekten yüreğinden geçenleri söyleyebilen ne kadar az insan vardır!

Acayip şeyler, acayip düşüncelerden doğar...

Düşüncelerin sayısı insanların sayısından çok daha azdır.

Dünyanın gösterişli halleri, yapmacık çıkarcı insanları çekmiyor dikkatimi..Bana bi parça; yüreği güzel, samimi insan lazım.

İnsanların yüzde on beşinden daha azı herhangi bir konuda özgün bir düşünceye sahip. Çoğu insan için dünyanın en büyük işkencesi düşünmektir.

Biz insanlar beğensin, kim dinler, kim dinlemez diye düşünerek müzik yapmıyoruz ki.