Hayat mükemmel değildir.

Her insan aslında zaaf dolu bir yaratıktır.

Çiçeğin dikeni var diye üzüleceğimize, dikenin çiçeği var diye sevinelim.

Orantısında biraz tuhaflık barındırmayan hiçbir kusursuz güzellik yoktur.

Gerçek iyimserlik olumsuzları görür ama olumluyu vurgular.

İnsan normalde gökyüzüne uzun uzun bakmaz ama soğuk algınlığından yatarken kafasını kaldırır ve orada çok bambaşka bir şey görür. Sarsılır. Oysa biz bilmeyiz ama yukarısı hep öyledir; o bulutlar, o ışık ve gölge oyunları hep vardır.

Hayır. Ama onun için çabalayacağım. Elimden geldiği kadar iyi bir hayat yaşamaya çalışacağım. Kimse için her şey mükemmel değildir, sanmıyorum.

Güzellik yalnızca seyredilecek bir şey değil; insanın yapabileceği bir şeydi.

Gözümüzdeki kıymık en iyi büyüteçtir.

Son derece kusurlu olan bu dünyada herhangi bir şey ne kadar kusursuz olabilirse..

İyimserlik bir hastalıktır.

Dikensiz gül yoktur ama gülsüz pek çok diken vardır.

Güzel gören, güzel düşünür. Güzel düşünen, hayatından lezzet alır.

Yaşantınızın her alanında kusursuzluk arayışınızı bıraktıkça, yaşamın kendi içindeki kusursuzluğu keşfedeceksiniz.

Işığın savaşçıları mükemmel değildir. Onların güzelliği bu olguyu kabul etmelerinde ve hâlâ gelişmeyi ve öğrenmeyi istemelerindedir.

Ben zirvelerden çok, diplere bakanlardanım.

Ne yapalım yani bu hayat mükemmel değilse? Burası cennet değil ki!

Ben, bilimin gerçek bir güzelliği olduğunu düşünenler arasındayım.

Eger insanin kusursuzlugu diye bir sey olsaydi, her bir sorunun ideal, standart, dogru ve tek cevabi olurdu.

Ne derler bilirsin, Abby- güzellik bakanın gözlerindedir.