Düşüncelerim için ölmeyi göze almam çünkü yanılıyor olabilirim.

Bilimsel gerçekleri baltalamak için diller döken bir adamın soyundan gelmektense, alçakgönüllü ve haddini bilen bir maymunun soyundan gelmeyi tercih ederim.

Bilim, bir inancı benimsediğinde intihar eder.

Bir fikre takılıp kalma; gerçeği bir düşünce aydınlatmaz.

Her türlü dogmatizme ve bağnazlığa karşı olan felsefenin, dostlarından çok düşmanları olmuştur. Niçin böyledir? Çünkü gerçeğin hasbi araştırılmasından, aklın bitmeyen sorgulamasından korkanlar vardır.

İnançların için asla ölmemelisin, çünkü ya yanılıyorsan?

Gerçekleri kutsal kitaba göre yorumlayan biriyle tartışamazsınız.

Kutsal kitabın sunduğu gerçek, bir aksiyomdur; bir muhakeme sürecinin son ürünü değildir. Tutuculara göre kitap gerçeği anlatır ve bilimsel kanıtlarla kitaptaki doğruların çeliştiği durumlarda çöpe atılması gereken kitap değil, kanıttır. Bunların aksine, bir bilim insanı olarak ben doğruların (mesela evrim) kutsal kitaplarda değil, incelediğim bilimsel kanıtlarda olduğunun bilincindeyim. Bu ikisi arasında gerçekten önemli farklar vardır.

Ben bir ahmaksam, en azından şüphe eden bir ahmağım ve bir insanı, kendi kendini kanıtlayan bir bilgeliğin kesinliği yüzünden kıskanacak değilim.

Kesin bilgi diye bir şey yok, ve kesin bilginin var olduğunu iddia eden herhangi biri ister bilim insanı ister dogmatist olsun, trajediye kapı açıyor. Edindiğimiz her bilgi noksandır. Bu konuda alçakgönüllü olmalıyız.

Ben bir ahmaksam, en azından şüphe eden bir ahmağım ve bir insanı, kendi kendini kanıtlayan bir bilgeliğin kesinliği yüzünden kıskanacak değilim.

Şüphecilik tek başına ucuz ve kısır bir eylemdir. Gerçeğe herkesten önce yaklaşan ve yine de kendi zihin yapısının dar sınırlarını apaçık görebilen kişideyse şüphecilik görkemli ve verimli hale gelir, keşiflerin değerini düşürmez, aksine ikiye katlar.

Biz hiçbir şey bilemeyiz. Doğru ancak gerçeğin derinliğinde bulunabilir.

Bilimde nihai gerçeklerin olmadığını da unutmamalıyız.

İnsanlara gerçeği söyleseniz bile gözleriyle görmeden asla size inanmazlar.

İnsan kulağına değil gözüne inanmalı.

İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.

Düşünce özgürlüğü lehindeki temel sav; bütün inançlarımızın kuşku götürür olmasıdır.

Tekelli düzende devletin tekellerin olduğunu söylemek, gerçeğin binde birini anlatmak demek oluyor. Tekelli düzende devlet tekellerle gerçekleşiyor.

Yol, gerçek ve yaşam Ben’im. Benim aracılığım olmadan Baba’ya kimse gelemez.