Ben bilginim diyen kimse, elimden gelir dediği şeyde artık bilgi edinmek istemeyecektir.

Bildiğimizi zannetmemiz öğrenmemizin en büyük düşmanıdır.

Âlimler olmasaydı biz şu anda kördük.

Cehaleti bilmek, bilgi için büyük bir adımdır.

Gurur duyulacak en az bilgiye sahip olan bilgiçler, en çok kibir tarafından yönlendirilir.

Bilmeyene anlatırsın öğrenir, ama cahile anlatamazsın çünkü o zaten biliyordur.

Biraz bilgi tehlikeliyse, tehlikeden çıkacak kadar çok şeyi olan adam nerede?

Cahillik üç türlüdür. 📌- Hiçbir şey bilmemek, 📌- Gerekeni bilmemek 📌- Bir sürü gereksiz şeyleri bilmek.

Pek az şey bilen, onu sık sık tekrarlar.

Yarım bilgi cehaletten daha kötüdür.

Bilen birine öğüt vermek gereksizdir bilmeyen birine ise yetersizdir.

Biraz bilmek tehlikelidir. Ya derinliklerden iç ya da bilgeliğin tadını tatmaya kalkma! Çünkü sığ sular beyni zehirler, bol sular insanı temizler.

Bilmediği halde bilirim sanmak, düşüncelerimizin bütün yanılmalarının ardında yatan sebep budur.

Yapanı anlamamak, ne yapıldığına veya neden yapıldığına dair kesin bir bilgiye sahip olmamaktır.

Ne kadar okuyup öğrenirsek, o kadar farkına varırız cehaletin.

Ne kadar çok çalışırsak o kadar çok cehaleti keşfederiz.

Ne var ki anlamadığı şeye önem atfetmek cahilin doğasında vardır.

Yüzleşme noktasında ne mutlak cahiller ne de yetkin bilgeler vardır; sadece halen bildiklerinden daha fazlasını öğrenme girişimi içindeki insanlar vardır.

İnsanın aynı yaşamı paylaşmadığı, sorunlarını bilmediği insanların sorunlarını çözecek çözümlere sahip olduğunu sanması budalalık, kendini beğenmişliktir. Böyle bir uzaktan insancılık uygulamasının, o insanların hoşuna gidecek sonuçlar yaratacağını sanmak aptallıktır.

Bilmeyenler, ama bildiğini sananlar vardır. Onlar tehlikelidirler. Onlardan sakınmalısın.